Jump to content

żeno

From Wiktionary, the free dictionary
See also: zeno, Zeno, ženo, Zenó, and zeno-

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    Univerbation of że + na.

    Pronunciation

    [edit]

    Particle

    [edit]

    żeno

    1. (Far Masovian) Used after an imperative.
      Synonym: no

    Further reading

    [edit]
    • Antoni Waga (1860), “żeno”, in “Abecadłowy spis wyrazów ludowego języka w okolicach Łomży, Wizny i przyległych”, in Kazimierz Władysław Wóycicki, editor, Biblioteka Warszawska[1] (in Polish), volume 2, Warsaw, page 760