δάκτυλε

Ancient Greek

Pronunciation

 

• IPA^(key): /dák.ty.le/ → /ˈðak.ty.le/ → /ˈðak.ti.le/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /dák.ty.le/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈdak.ty.le/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈðak.ty.le/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈðak.ty.le/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈðak.ti.le/

Noun

δᾰ́κτῠλε • (dắktŭle)

1. vocative singular of δᾰ́κτῠλος (dắktŭlos)