δοκιμάζω

Ancient Greek

Etymology

δόκῐμος (dókĭmos) +‎ -ᾰ́ζω (-ắzō).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /dó.ki.máz.dɔː/ → /ˈðo.ciˈma.zo/ → /ˈðo.ciˈma.zo/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /dó.ki.máz.dɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈdo.kiˈma.zo/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈðo.ciˈma.zo/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈðo.ciˈma.zo/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈðo.ciˈma.zo/

Verb

δόκῐμᾰ́ζω • (dókĭmắzō)

1. to assay, test, put to the test, make trial of
2. to approve, sanction

Conjugation

   Present: δοκιμᾰ́ζω, δοκιμᾰ́ζομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	δοκιμᾰ́ζω	δοκιμᾰ́ζεις	δοκιμᾰ́ζει	δοκιμᾰ́ζετον	δοκιμᾰ́ζετον	δοκιμᾰ́ζομεν	δοκιμᾰ́ζετε	δοκιμᾰ́ζουσῐ(ν)
	subjunctive	δοκιμᾰ́ζω	δοκιμᾰ́ζῃς	δοκιμᾰ́ζῃ	δοκιμᾰ́ζητον	δοκιμᾰ́ζητον	δοκιμᾰ́ζωμεν	δοκιμᾰ́ζητε	δοκιμᾰ́ζωσῐ(ν)
	optative	δοκιμᾰ́ζοιμῐ	δοκιμᾰ́ζοις	δοκιμᾰ́ζοι	δοκιμᾰ́ζοιτον	δοκιμᾰζοίτην	δοκιμᾰ́ζοιμεν	δοκιμᾰ́ζοιτε	δοκιμᾰ́ζοιεν
	imperative		δοκίμᾰζε	δοκιμᾰζέτω	δοκιμᾰ́ζετον	δοκιμᾰζέτων		δοκιμᾰ́ζετε	δοκιμᾰζόντων
middle/passive	indicative	δοκιμᾰ́ζομαι	δοκιμᾰ́ζῃ, δοκιμᾰ́ζει	δοκιμᾰ́ζεται	δοκιμᾰ́ζεσθον	δοκιμᾰ́ζεσθον	δοκιμᾰζόμεθᾰ	δοκιμᾰ́ζεσθε	δοκιμᾰ́ζονται
	subjunctive	δοκιμᾰ́ζωμαι	δοκιμᾰ́ζῃ	δοκιμᾰ́ζηται	δοκιμᾰ́ζησθον	δοκιμᾰ́ζησθον	δοκιμᾰζώμεθᾰ	δοκιμᾰ́ζησθε	δοκιμᾰ́ζωνται
	optative	δοκιμᾰζοίμην	δοκιμᾰ́ζοιο	δοκιμᾰ́ζοιτο	δοκιμᾰ́ζοισθον	δοκιμᾰζοίσθην	δοκιμᾰζοίμεθᾰ	δοκιμᾰ́ζοισθε	δοκιμᾰ́ζοιντο
	imperative		δοκιμᾰ́ζου	δοκιμᾰζέσθω	δοκιμᾰ́ζεσθον	δοκιμᾰζέσθων		δοκιμᾰ́ζεσθε	δοκιμᾰζέσθων
		active				middle/passive
infinitive		δοκιμᾰ́ζειν				δοκιμᾰ́ζεσθαι
participle	m	δοκιμᾰ́ζων				δοκιμᾰζόμενος
	f	δοκιμᾰ́ζουσᾰ				δοκιμᾰζομένη
	n	δοκιμᾰ́ζον				δοκιμᾰζόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἐδοκίμᾰζον, ἐδοκιμᾰζόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐδοκίμᾰζον	ἐδοκίμᾰζες	ἐδοκίμᾰζε(ν)	ἐδοκιμᾰ́ζετον	ἐδοκιμᾰζέτην	ἐδοκιμᾰ́ζομεν	ἐδοκιμᾰ́ζετε	ἐδοκίμᾰζον
middle/passive	indicative	ἐδοκιμᾰζόμην	ἐδοκιμᾰ́ζου	ἐδοκιμᾰ́ζετο	ἐδοκιμᾰ́ζεσθον	ἐδοκιμᾰζέσθην	ἐδοκιμᾰζόμεθᾰ	ἐδοκιμᾰ́ζεσθε	ἐδοκιμᾰ́ζοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: δοκιμᾰ́σω, δοκιμᾰ́σομαι, δοκιμᾰσθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	δοκιμᾰ́σω	δοκιμᾰ́σεις	δοκιμᾰ́σει	δοκιμᾰ́σετον	δοκιμᾰ́σετον	δοκιμᾰ́σομεν	δοκιμᾰ́σετε	δοκιμᾰ́σουσῐ(ν)
	optative	δοκιμᾰ́σοιμῐ	δοκιμᾰ́σοις	δοκιμᾰ́σοι	δοκιμᾰ́σοιτον	δοκιμᾰσοίτην	δοκιμᾰ́σοιμεν	δοκιμᾰ́σοιτε	δοκιμᾰ́σοιεν
middle	indicative	δοκιμᾰ́σομαι	δοκιμᾰ́σῃ, δοκιμᾰ́σει	δοκιμᾰ́σεται	δοκιμᾰ́σεσθον	δοκιμᾰ́σεσθον	δοκιμᾰσόμεθᾰ	δοκιμᾰ́σεσθε	δοκιμᾰ́σονται
	optative	δοκιμᾰσοίμην	δοκιμᾰ́σοιο	δοκιμᾰ́σοιτο	δοκιμᾰ́σοισθον	δοκιμᾰσοίσθην	δοκιμᾰσοίμεθᾰ	δοκιμᾰ́σοισθε	δοκιμᾰ́σοιντο
passive	indicative	δοκιμᾰσθήσομαι	δοκιμᾰσθήσῃ, δοκιμᾰσθήσει	δοκιμᾰσθήσεται	δοκιμᾰσθήσεσθον	δοκιμᾰσθήσεσθον	δοκιμᾰσθησόμεθᾰ	δοκιμᾰσθήσεσθε	δοκιμᾰσθήσονται
	optative	δοκιμᾰσθησοίμην	δοκιμᾰσθήσοιο	δοκιμᾰσθήσοιτο	δοκιμᾰσθήσοισθον	δοκιμᾰσθησοίσθην	δοκιμᾰσθησοίμεθᾰ	δοκιμᾰσθήσοισθε	δοκιμᾰσθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		δοκιμᾰ́σειν			δοκιμᾰ́σεσθαι		δοκιμᾰσθήσεσθαι
participle	m	δοκιμᾰ́σων			δοκιμᾰσόμενος		δοκιμᾰσθησόμενος
	f	δοκιμᾰ́σουσᾰ			δοκιμᾰσομένη		δοκιμᾰσθησομένη
	n	δοκιμᾰ́σον			δοκιμᾰσόμενον		δοκιμᾰσθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἐδοκίμᾰσᾰ, ἐδοκιμᾰσᾰ́μην, ἐδοκιμᾰ́σθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐδοκίμᾰσᾰ	ἐδοκίμᾰσᾰς	ἐδοκίμᾰσε(ν)	ἐδοκιμᾰ́σᾰτον	ἐδοκιμᾰσᾰ́την	ἐδοκιμᾰ́σᾰμεν	ἐδοκιμᾰ́σᾰτε	ἐδοκίμᾰσᾰν
	subjunctive	δοκιμᾰ́σω	δοκιμᾰ́σῃς	δοκιμᾰ́σῃ	δοκιμᾰ́σητον	δοκιμᾰ́σητον	δοκιμᾰ́σωμεν	δοκιμᾰ́σητε	δοκιμᾰ́σωσῐ(ν)
	optative	δοκιμᾰ́σαιμῐ	δοκιμᾰ́σειᾰς, δοκιμᾰ́σαις	δοκιμᾰ́σειε(ν), δοκιμᾰ́σαι	δοκιμᾰ́σαιτον	δοκιμᾰσαίτην	δοκιμᾰ́σαιμεν	δοκιμᾰ́σαιτε	δοκιμᾰ́σειᾰν, δοκιμᾰ́σαιεν
	imperative		δοκίμᾰσον	δοκιμᾰσᾰ́τω	δοκιμᾰ́σᾰτον	δοκιμᾰσᾰ́των		δοκιμᾰ́σᾰτε	δοκιμᾰσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐδοκιμᾰσᾰ́μην	ἐδοκιμᾰ́σω	ἐδοκιμᾰ́σᾰτο	ἐδοκιμᾰ́σᾰσθον	ἐδοκιμᾰσᾰ́σθην	ἐδοκιμᾰσᾰ́μεθᾰ	ἐδοκιμᾰ́σᾰσθε	ἐδοκιμᾰ́σᾰντο
	subjunctive	δοκιμᾰ́σωμαι	δοκιμᾰ́σῃ	δοκιμᾰ́σηται	δοκιμᾰ́σησθον	δοκιμᾰ́σησθον	δοκιμᾰσώμεθᾰ	δοκιμᾰ́σησθε	δοκιμᾰ́σωνται
	optative	δοκιμᾰσαίμην	δοκιμᾰ́σαιο	δοκιμᾰ́σαιτο	δοκιμᾰ́σαισθον	δοκιμᾰσαίσθην	δοκιμᾰσαίμεθᾰ	δοκιμᾰ́σαισθε	δοκιμᾰ́σαιντο
	imperative		δοκίμᾰσαι	δοκιμᾰσᾰ́σθω	δοκιμᾰ́σᾰσθον	δοκιμᾰσᾰ́σθων		δοκιμᾰ́σᾰσθε	δοκιμᾰσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐδοκιμᾰ́σθην	ἐδοκιμᾰ́σθης	ἐδοκιμᾰ́σθη	ἐδοκιμᾰ́σθητον	ἐδοκιμᾰσθήτην	ἐδοκιμᾰ́σθημεν	ἐδοκιμᾰ́σθητε	ἐδοκιμᾰ́σθησᾰν
	subjunctive	δοκιμᾰσθῶ	δοκιμᾰσθῇς	δοκιμᾰσθῇ	δοκιμᾰσθῆτον	δοκιμᾰσθῆτον	δοκιμᾰσθῶμεν	δοκιμᾰσθῆτε	δοκιμᾰσθῶσῐ(ν)
	optative	δοκιμᾰσθείην	δοκιμᾰσθείης	δοκιμᾰσθείη	δοκιμᾰσθεῖτον, δοκιμᾰσθείητον	δοκιμᾰσθείτην, δοκιμᾰσθειήτην	δοκιμᾰσθεῖμεν, δοκιμᾰσθείημεν	δοκιμᾰσθεῖτε, δοκιμᾰσθείητε	δοκιμᾰσθεῖεν, δοκιμᾰσθείησᾰν
	imperative		δοκιμᾰ́σθητῐ	δοκιμᾰσθήτω	δοκιμᾰ́σθητον	δοκιμᾰσθήτων		δοκιμᾰ́σθητε	δοκιμᾰσθέντων
		active			middle		passive
infinitive		δοκιμᾰ́σαι			δοκιμᾰ́σᾰσθαι		δοκιμᾰσθῆναι
participle	m	δοκιμᾰ́σᾱς			δοκιμᾰσᾰ́μενος		δοκιμᾰσθείς
	f	δοκιμᾰ́σᾱσᾰ			δοκιμᾰσᾰμένη		δοκιμᾰσθεῖσᾰ
	n	δοκιμᾰ́σᾰν			δοκιμᾰσᾰ́μενον		δοκιμᾰσθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: δεδοκίμᾰκᾰ, δεδοκίμᾰσμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	δεδοκίμᾰκᾰ	δεδοκίμᾰκᾰς	δεδοκίμᾰκε(ν)	δεδοκιμᾰ́κᾰτον	δεδοκιμᾰ́κᾰτον	δεδοκιμᾰ́κᾰμεν	δεδοκιμᾰ́κᾰτε	δεδοκιμᾰ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	δεδοκιμᾰ́κω	δεδοκιμᾰ́κῃς	δεδοκιμᾰ́κῃ	δεδοκιμᾰ́κητον	δεδοκιμᾰ́κητον	δεδοκιμᾰ́κωμεν	δεδοκιμᾰ́κητε	δεδοκιμᾰ́κωσῐ(ν)
	optative	δεδοκιμᾰ́κοιμῐ, δεδοκιμᾰκοίην	δεδοκιμᾰ́κοις, δεδοκιμᾰκοίης	δεδοκιμᾰ́κοι, δεδοκιμᾰκοίη	δεδοκιμᾰ́κοιτον	δεδοκιμᾰκοίτην	δεδοκιμᾰ́κοιμεν	δεδοκιμᾰ́κοιτε	δεδοκιμᾰ́κοιεν
	imperative		δεδοκίμᾰκε	δεδοκιμᾰκέτω	δεδοκιμᾰ́κετον	δεδοκιμᾰκέτων		δεδοκιμᾰ́κετε	δεδοκιμᾰκόντων
middle/passive	indicative	δεδοκίμᾰσμαι	δεδοκίμᾰσαι	δεδοκίμᾰσται	δεδοκίμᾰσθον	δεδοκίμᾰσθον	δεδοκιμᾰ́σμεθᾰ	δεδοκίμᾰσθε	δεδοκιμᾰ́δᾰται
	subjunctive	δεδοκιμᾰσμένος ὦ	δεδοκιμᾰσμένος ᾖς	δεδοκιμᾰσμένος ᾖ	δεδοκιμᾰσμένω ἦτον	δεδοκιμᾰσμένω ἦτον	δεδοκιμᾰσμένοι ὦμεν	δεδοκιμᾰσμένοι ἦτε	δεδοκιμᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	δεδοκιμᾰσμένος εἴην	δεδοκιμᾰσμένος εἴης	δεδοκιμᾰσμένος εἴη	δεδοκιμᾰσμένω εἴητον, εἶτον	δεδοκιμᾰσμένω εἰήτην, εἴτην	δεδοκιμᾰσμένοι εἴημεν, εἶμεν	δεδοκιμᾰσμένοι εἴητε, εἶτε	δεδοκιμᾰσμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		δεδοκίμᾰσο	δεδοκιμᾰ́σθω	δεδοκίμᾰσθον	δεδοκιμᾰ́σθων		δεδοκίμᾰσθε	δεδοκιμᾰ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		δεδοκιμᾰκέναι				δεδοκιμᾰ́σθαι
participle	m	δεδοκιμᾰκώς				δεδοκιμᾰσμένος
	f	δεδοκιμᾰκυῖᾰ				δεδοκιμᾰσμένη
	n	δεδοκιμᾰκός				δεδοκιμᾰσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Pluperfect: ἐδεδοκιμᾰ́κειν, ἐδεδοκιμᾰ́σμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐδεδοκιμᾰ́κειν, ἐδεδοκιμᾰ́κη	ἐδεδοκιμᾰ́κεις, ἐδεδοκιμᾰ́κης	ἐδεδοκιμᾰ́κει(ν)	ἐδεδοκιμᾰ́κετον	ἐδεδοκιμᾰκέτην	ἐδεδοκιμᾰ́κεμεν	ἐδεδοκιμᾰ́κετε	ἐδεδοκιμᾰ́κεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐδεδοκιμᾰ́σμην	ἐδεδοκίμᾰσο	ἐδεδοκίμᾰστο	ἐδεδοκίμᾰσθον	ἐδεδοκιμᾰ́σθην	ἐδεδοκιμᾰ́σμεθᾰ	ἐδεδοκίμᾰσθε	ἐδεδοκιμᾰ́δᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

• Greek: δοκιμάζω (dokimázo)

Further reading

• “δοκιμάζω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “δοκιμάζω” in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• “δοκιμάζω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• δοκιμάζω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• “δοκιμάζω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• δοκιμάζω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

Greek

Etymology

Inherited from Ancient Greek δοκιμάζω (dokimázō); By surface analysis, δόκιμος (dókimos, “acceptable, trustworthy”) +‎ -άζω (-ázo).

Pronunciation

• IPA^(key): /ðo.ciˈma.zo/
• Hyphenation: δο‧κι‧μά‧ζω

Verb

δοκιμάζω • (dokimázo) (past δοκίμασα, passive δοκιμάζομαι, p‑past δοκιμάστηκα, ppp δοκιμασμένος)

1. (transitive) to try, try out

   Δοκίμασες ποτέ πίτσα με ανανά;

   Dokímases poté pítsa me ananá?

   Have you ever tried pineapple pizza?

2. (transitive) to test
3. (transitive) to taste
4. (intransitive) to attempt, try

   Δοκίμασε να σκαρφαλώσει το βουνό.

   Dokímase na skarfalósei to vounó.

   He tried to climb the mountain.

Conjugation

δοκιμάζω, δοκιμάζομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	δοκιμάζω	δοκιμάσω	δοκιμάζομαι	δοκιμαστώ
2 sg	δοκιμάζεις	δοκιμάσεις	δοκιμάζεσαι	δοκιμαστείς
3 sg	δοκιμάζει	δοκιμάσει	δοκιμάζεται	δοκιμαστεί
1 pl	δοκιμάζουμε, [δοκιμάζομε]	δοκιμάσουμε, [δοκιμάσομε]	δοκιμαζόμαστε	δοκιμαστούμε
2 pl	δοκιμάζετε	δοκιμάσετε	δοκιμάζεστε, δοκιμαζόσαστε	δοκιμαστείτε
3 pl	δοκιμάζουν(ε)	δοκιμάσουν(ε)	δοκιμάζονται	δοκιμαστούν(ε)
Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	δοκίμαζα	δοκίμασα	δοκιμαζόμουν(α)	δοκιμάστηκα
2 sg	δοκίμαζες	δοκίμασες	δοκιμαζόσουν(α)	δοκιμάστηκες
3 sg	δοκίμαζε	δοκίμασε	δοκιμαζόταν(ε)	δοκιμάστηκε
1 pl	δοκιμάζαμε	δοκιμάσαμε	δοκιμαζόμασταν, (δοκιμαζόμαστε)	δοκιμαστήκαμε
2 pl	δοκιμάζατε	δοκιμάσατε	δοκιμαζόσασταν, (δοκιμαζόσαστε)	δοκιμαστήκατε
3 pl	δοκίμαζαν, δοκιμάζαν(ε)	δοκίμασαν, δοκιμάσαν(ε)	δοκιμάζονταν, (δοκιμαζόντουσαν)	δοκιμάστηκαν, δοκιμαστήκαν(ε)
Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα δοκιμάζω ➤	θα δοκιμάσω ➤	θα δοκιμάζομαι ➤	θα δοκιμαστώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα δοκιμάζεις, …	θα δοκιμάσεις, …	θα δοκιμάζεσαι, …	θα δοκιμαστείς, …
	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … δοκιμάσει   έχω, έχεις, … δοκιμασμένο, ‑η, ‑ο ➤		έχω, έχεις, … δοκιμαστεί   είμαι, είσαι, … δοκιμασμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤	είχα, είχες, … δοκιμάσει   είχα, είχες, … δοκιμασμένο, ‑η, ‑ο		είχα, είχες, … δοκιμαστεί   ήμουν, ήσουν, … δοκιμασμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … δοκιμάσει   θα έχω, θα έχεις, … δοκιμασμένο, ‑η, ‑ο		θα έχω, θα έχεις, … δοκιμαστεί   θα είμαι, θα είσαι, … δοκιμασμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	δοκίμαζε	δοκίμασε	—	δοκιμάσου
2 pl	δοκιμάζετε	δοκιμάστε	δοκιμάζεστε	δοκιμαστείτε
Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	δοκιμάζοντας ➤		δοκιμαζόμενος, ‑η, ‑ο ➤
Perfect participle➤	έχοντας δοκιμάσει ➤		δοκιμασμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤	δοκιμάσει		δοκιμαστεί
Notes     Appendix:Greek verbs	• (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.  • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.  • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

• αποδοκιμάζω (apodokimázo, “to condemn”)
• επιδοκιμάζω (epidokimázo, “to approve”)

• and see: δοκιμή f (dokimí, “trial, test”)

Descendants

• → Aromanian: dhuchimãsescu