είναι

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: εἶναι

Greek[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek εἶναι (eînai), present infinitive of εἰμί (eimí, I am).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈine/
  • (file)
  • Hyphenation: εί‧ναι

Verb[edit]

είναι (eínai)

  1. 3rd person singular present form of είμαι (eímai).: "he is, she is, it is"
    το όνομά μου είναι
    to ónomá mou eínai
    my name is
  2. 3rd person plural present form of είμαι (eímai).: "they are"

Noun[edit]

είναι (eínain (indeclinable)

  1. (philosophy) being, that which exists
    «To Είναι και το Μηδέν»«To Eínai kai to Midén»Being and Nothingness
    Title of the French book L'Être et le Néant by Jean-Paul Sartre.
  2. one's inner world
    Όταν έμαθα την είδηση του θανάτου του, κατέρρευσε όλο μου το είναι.
    Ótan ématha tin eídisi tou thanátou tou, katérrefse ólo mou to eínai.
    When I learnt the news of his death, my whole being collapsed.
  3. (figuratively) everything dear in life
    Είσαι το είναι μου, ο έρωτας της ζωής μου.
    Eísai to eínai mou, o érotas tis zoḯs mou.
    You are my everything, my life's love.

References[edit]

  1. ^ είναι in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.
  2. ^ Georgios Babiniotis (2002) , “είναι”, in Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας: [] [Dictionary of the New Greek Language] (in Greek), 2nd edition, Athens: Kentro Lexikologias, →ISBN.