είναι

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: εἶναι

Greek[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek εἶναι (eînai), present infinitive of εἰμί (I am).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈinɛ/
  • (file)
  • Hyphenation: εί‧ναι

Verb[edit]

είναι (eínai)

  1. 3rd person singular present form of είμαι (eímai).: "he is, she is, it is"
    το όνομά μου είναιto ónomá mou eínaimy name is …
  2. 3rd person plural present form of είμαι (eímai).: "they are"

Noun[edit]

είναι (eínain (indeclinable)

  1. (philosophy) being, that which exists
    «To Είναι και το Μηδέν»«To Eínai kai to Midén»«Being and Nothingness (Zero)»
    Title of the French book «L'Être et le Néant» by Jean-Paul Sartre.
  2. one's inner world
    Όταν έμαθα την είδηση του θανάτου του, κατέρρευσε όλο μου το είναι.
    Ótan ématha tin eídisi tou thanátou tou, katérrefse ólo mou to eínai.
    When I learnt the news of his death, my whole being collapsed.
  3. (figuratively) everything dear in life
    Είσαι το είναι μου, ο έρωτας της ζωής μου.
    Eísai to eínai mou, o érotas tis zoḯs mou.
    You are my everything, my life's love.

References[edit]

  1. ^ είναι in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998
  2. ^ Babiniotis, Georgios (2002) Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας [Modern Greek Dictionary] (in el), 2nd edition, Athens: Lexicology Centre