εὐδαίμων
Appearance
Ancient Greek
[edit]Etymology
[edit]From εὐ- (eu-, “well”) + δαίμων (daímōn, “god, destiny”), literally “possessed by a good genius or spirit”.
Pronunciation
[edit]- (5th BCE Attic) IPA(key): /eu̯.dǎi̯.mɔːn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ewˈdɛ.mon/
- (4th CE Koine) IPA(key): /eβˈðɛ.mon/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /evˈðe.mon/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /evˈðe.mon/
Adjective
[edit]εὐδαίμων • (eudaímōn) m or f (neuter εὔδαιμον); third declension
Declension
[edit]| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
| Nominative | εὐδαίμων eudaímōn |
εὔδαιμον eúdaimon |
εὐδαίμονε eudaímone |
εὐδαίμονε eudaímone |
εὐδαίμονες eudaímones |
εὐδαίμονᾰ eudaímonă | ||||||||
| Genitive | εὐδαίμονος eudaímonos |
εὐδαίμονος eudaímonos |
εὐδαιμόνοιν eudaimónoin |
εὐδαιμόνοιν eudaimónoin |
εὐδαιμόνων eudaimónōn |
εὐδαιμόνων eudaimónōn | ||||||||
| Dative | εὐδαίμονῐ eudaímonĭ |
εὐδαίμονῐ eudaímonĭ |
εὐδαιμόνοιν eudaimónoin |
εὐδαιμόνοιν eudaimónoin |
εὐδαίμοσῐ εὐδαίμοσῐν eudaímosĭ(n) |
εὐδαίμοσῐ εὐδαίμοσῐν eudaímosĭ(n) | ||||||||
| Accusative | εὐδαίμονᾰ eudaímonă |
εὔδαιμον eúdaimon |
εὐδαίμονε eudaímone |
εὐδαίμονε eudaímone |
εὐδαίμονᾰς eudaímonăs |
εὐδαίμονᾰ eudaímonă | ||||||||
| Vocative | εὔδαιμον eúdaimon |
εὔδαιμον eúdaimon |
εὐδαίμονε eudaímone |
εὐδαίμονε eudaímone |
εὐδαίμονες eudaímones |
εὐδαίμονᾰ eudaímonă | ||||||||
| Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
| εὐδαιμόνως eudaimónōs |
εὐδαιμονέστερος eudaimonésteros |
εὐδαιμονέστᾰτος eudaimonéstătos | ||||||||||||
| Notes: |
| |||||||||||||
Derived terms
[edit]- Ᾰ̓ρᾰβῐ́ᾱ Εὐδαίμων (Ărăbĭ́ā Eudaímōn)
- εὔδαιμον (eúdaimon)
- εὐδαιμονῐ́ᾱ (eudaimonĭ́ā)
Descendants
[edit]- Greek: ευδαίμων (evdaímon), ευδαίμονας (evdaímonas)
Noun
[edit]εὐδαίμων • (eudaímōn) m (genitive εὐδαίμονος); third declension
- (Greek mythology) a good genius
- (philosophy) one who has achieved Eudaimonia
Declension
[edit]| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ εὐδαίμων ho eudaímōn |
τὼ εὐδαίμονε tṑ eudaímone |
οἱ εὐδαίμονες hoi eudaímones | ||||||||||
| Genitive | τοῦ εὐδαίμονος toû eudaímonos |
τοῖν εὐδαιμόνοιν toîn eudaimónoin |
τῶν εὐδαιμόνων tôn eudaimónōn | ||||||||||
| Dative | τῷ εὐδαίμονῐ tōî eudaímonĭ |
τοῖν εὐδαιμόνοιν toîn eudaimónoin |
τοῖς εὐδαίμοσῐ / εὐδαίμοσῐν toîs eudaímosĭ(n) | ||||||||||
| Accusative | τὸν εὐδαίμονᾰ tòn eudaímonă |
τὼ εὐδαίμονε tṑ eudaímone |
τοὺς εὐδαίμονᾰς toùs eudaímonăs | ||||||||||
| Vocative | εὔδαιμον eúdaimon |
εὐδαίμονε eudaímone |
εὐδαίμονες eudaímones | ||||||||||
| Notes: |
| ||||||||||||
References
[edit]- “εὐδαίμων”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “εὐδαίμων”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- εὐδαίμων in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- “εὐδαίμων”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
- Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- blissful idem, page 84.
- flourishing idem, page 329.
- fortunate idem, page 340.
- happy idem, page 384.
- joyful idem, page 464.
- lucky idem, page 504.
- prosperous idem, page 653.
- successful idem, page 834.
- thriving idem, page 870.
Categories:
- Ancient Greek terms prefixed with εὐ-
- Ancient Greek 3-syllable words
- Ancient Greek terms with IPA pronunciation
- Ancient Greek lemmas
- Ancient Greek adjectives
- Ancient Greek paroxytone terms
- Ancient Greek nouns
- Ancient Greek masculine nouns
- Ancient Greek third-declension nouns
- Ancient Greek masculine nouns in the third declension
- grc:Greek mythology
- grc:Philosophy