κάμπτω

Ancient Greek

Alternative forms

• γνᾰ́μπτω (gnắmptō) — Epic, only in compounds in tmesis
• κᾰμπῠ́λλω (kămpŭ́llō) — Ionic

Etymology

From Proto-Hellenic *kámptō, *kamptos, ultimately from Proto-Indo-European *kh₂emp- (“to bend, curve”), possibly related to Latin campus and Lithuanian kampas, kumpas. Beekes argues for a Pre-Greek or European substrate origin for the root. Compare Latin cambiāre, Italian cambiare, Portuguese cambiar, Spanish cambiar, Occitan cambiar, Catalan canviar, Norman changier, Sicilian cangiari, French changer, and English change.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /kámp.tɔː/ → /ˈkamp.to/ → /ˈkamp.to/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /kámp.tɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈkamp.to/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈkamp.to/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈkamp.to/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈkamp.to/

Verb

κᾰ́μπτω • (kắmptō)

1. to bend; to curve
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 4.486:

     ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ

     óphra ítun kámpsēi perikalléï díphrōi

     in order that he might bend himself a felloe for a beauteous chariot

   1. (figuratively)
      • 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Pythian Ode 2.51:

        θεός, ὃ […] καὶ ὑψιφρόνων τιν’ ἔκαμψε βροτῶν

        theós, hò […] kaì hupsiphrónōn tin’ ékampse brotôn

        the gods, who […] bend down many a man who is overly ambitious

      • c. 369 BCE, Plato, Theaetetus 173b:

        τρεπόμενοι πολλὰ κάμπτονται καὶ συγκλῶνται

        trepómenoi pollà kámptontai kaì sunklôntai

        so that they become greatly bent and stunted

2. (transitive, intransitive) to turn
   • c. 420 BCE, Sophocles, Electra 744:

     ἔπειτα λύων ἡνίαν ἀριστερὰν κάμπτοντος ἵππου

     épeita lúōn hēnían aristeràn kámptontos híppou

     But then he slackened his left rein while the horse was turning

   1. (figuratively)
      • 406 BCE, Sophocles, Oedipus at Colonus 91:

        ἐνταῦθα κάμψειν τὸν ταλαίπωρον βίον

        entaûtha kámpsein tòn talaípōron bíon

        there I should close my weary life

      • 423 BCE, Euripides, The Suppliants 748:

        ἔχουσαι διὰ λόγου κάμψαι κακά

        ékhousai dià lógou kámpsai kaká

        though you might by parley end your ills

      • 5th century BC, Pherecrates, Fragmenta 145.15
3. (nautical) to double (sail around)
   • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 4.42.4:

     τρίτῳ ἔτεϊ κάμψαντες Ἡρακλέας στήλας ἀπίκοντο ἐς Αἴγυπτον

     trítōi éteï kámpsantes Hērakléas stḗlas apíkonto es Aígupton

     it was in the third [year] that they doubled the pillars of Heracles and came to Egypt

Conjugation

   Present: κᾰ́μπτω, κᾰ́μπτομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰ́μπτω	κᾰ́μπτεις	κᾰ́μπτει	κᾰ́μπτετον	κᾰ́μπτετον	κᾰ́μπτομεν	κᾰ́μπτετε	κᾰ́μπτουσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰ́μπτω	κᾰ́μπτῃς	κᾰ́μπτῃ	κᾰ́μπτητον	κᾰ́μπτητον	κᾰ́μπτωμεν	κᾰ́μπτητε	κᾰ́μπτωσῐ(ν)
	optative	κᾰ́μπτοιμῐ	κᾰ́μπτοις	κᾰ́μπτοι	κᾰ́μπτοιτον	κᾰμπτοίτην	κᾰ́μπτοιμεν	κᾰ́μπτοιτε	κᾰ́μπτοιεν
	imperative		κᾰ́μπτε	κᾰμπτέτω	κᾰ́μπτετον	κᾰμπτέτων		κᾰ́μπτετε	κᾰμπτόντων
passive	indicative	κᾰ́μπτομαι	κᾰ́μπτῃ, κᾰ́μπτει	κᾰ́μπτεται	κᾰ́μπτεσθον	κᾰ́μπτεσθον	κᾰμπτόμεθᾰ	κᾰ́μπτεσθε	κᾰ́μπτονται
	subjunctive	κᾰ́μπτωμαι	κᾰ́μπτῃ	κᾰ́μπτηται	κᾰ́μπτησθον	κᾰ́μπτησθον	κᾰμπτώμεθᾰ	κᾰ́μπτησθε	κᾰ́μπτωνται
	optative	κᾰμπτοίμην	κᾰ́μπτοιο	κᾰ́μπτοιτο	κᾰ́μπτοισθον	κᾰμπτοίσθην	κᾰμπτοίμεθᾰ	κᾰ́μπτοισθε	κᾰ́μπτοιντο
	imperative		κᾰ́μπτου	κᾰμπτέσθω	κᾰ́μπτεσθον	κᾰμπτέσθων		κᾰ́μπτεσθε	κᾰμπτέσθων
		active
infinitive		κᾰ́μπτειν				κᾰ́μπτεσθαι
participle	m	κᾰ́μπτων				κᾰμπτόμενος
	f	κᾰ́μπτουσᾰ				κᾰμπτομένη
	n	κᾰ́μπτον				κᾰμπτόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἔκᾰμπτον, ἐκᾰμπτόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔκᾰμπτον	ἔκᾰμπτες	ἔκᾰμπτε(ν)	ἐκᾰ́μπτετον	ἐκᾰμπτέτην	ἐκᾰ́μπτομεν	ἐκᾰ́μπτετε	ἔκᾰμπτον
passive	indicative	ἐκᾰμπτόμην	ἐκᾰ́μπτου	ἐκᾰ́μπτετο	ἐκᾰ́μπτεσθον	ἐκᾰμπτέσθην	ἐκᾰμπτόμεθᾰ	ἐκᾰ́μπτεσθε	ἐκᾰ́μπτοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κᾰ́μψω, κᾰμφθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰ́μψω	κᾰ́μψεις	κᾰ́μψει	κᾰ́μψετον	κᾰ́μψετον	κᾰ́μψομεν	κᾰ́μψετε	κᾰ́μψουσῐ(ν)
	optative	κᾰ́μψοιμῐ	κᾰ́μψοις	κᾰ́μψοι	κᾰ́μψοιτον	κᾰμψοίτην	κᾰ́μψοιμεν	κᾰ́μψοιτε	κᾰ́μψοιεν
passive	indicative	κᾰμφθήσομαι	κᾰμφθήσῃ, κᾰμφθήσει	κᾰμφθήσεται	κᾰμφθήσεσθον	κᾰμφθήσεσθον	κᾰμφθησόμεθᾰ	κᾰμφθήσεσθε	κᾰμφθήσονται
	optative	κᾰμφθησοίμην	κᾰμφθήσοιο	κᾰμφθήσοιτο	κᾰμφθήσοισθον	κᾰμφθησοίσθην	κᾰμφθησοίμεθᾰ	κᾰμφθήσοισθε	κᾰμφθήσοιντο
		active					passive
infinitive		κᾰ́μψειν					κᾰμφθήσεσθαι
participle	m	κᾰ́μψων					κᾰμφθησόμενος
	f	κᾰ́μψουσᾰ					κᾰμφθησομένη
	n	κᾰ́μψον					κᾰμφθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἔκᾰμψᾰ, ἐκᾰ́μφθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔκᾰμψᾰ	ἔκᾰμψᾰς	ἔκᾰμψε(ν)	ἐκᾰ́μψᾰτον	ἐκᾰμψᾰ́την	ἐκᾰ́μψᾰμεν	ἐκᾰ́μψᾰτε	ἔκᾰμψᾰν
	subjunctive	κᾰ́μψω	κᾰ́μψῃς	κᾰ́μψῃ	κᾰ́μψητον	κᾰ́μψητον	κᾰ́μψωμεν	κᾰ́μψητε	κᾰ́μψωσῐ(ν)
	optative	κᾰ́μψαιμῐ	κᾰ́μψειᾰς, κᾰ́μψαις	κᾰ́μψειε(ν), κᾰ́μψαι	κᾰ́μψαιτον	κᾰμψαίτην	κᾰ́μψαιμεν	κᾰ́μψαιτε	κᾰ́μψειᾰν, κᾰ́μψαιεν
	imperative		κᾰ́μψον	κᾰμψᾰ́τω	κᾰ́μψᾰτον	κᾰμψᾰ́των		κᾰ́μψᾰτε	κᾰμψᾰ́ντων
passive	indicative	ἐκᾰ́μφθην	ἐκᾰ́μφθης	ἐκᾰ́μφθη	ἐκᾰ́μφθητον	ἐκᾰμφθήτην	ἐκᾰ́μφθημεν	ἐκᾰ́μφθητε	ἐκᾰ́μφθησᾰν
	subjunctive	κᾰμφθῶ	κᾰμφθῇς	κᾰμφθῇ	κᾰμφθῆτον	κᾰμφθῆτον	κᾰμφθῶμεν	κᾰμφθῆτε	κᾰμφθῶσῐ(ν)
	optative	κᾰμφθείην	κᾰμφθείης	κᾰμφθείη	κᾰμφθεῖτον, κᾰμφθείητον	κᾰμφθείτην, κᾰμφθειήτην	κᾰμφθεῖμεν, κᾰμφθείημεν	κᾰμφθεῖτε, κᾰμφθείητε	κᾰμφθεῖεν, κᾰμφθείησᾰν
	imperative		κᾰ́μφθητῐ	κᾰμφθήτω	κᾰ́μφθητον	κᾰμφθήτων		κᾰ́μφθητε	κᾰμφθέντων
		active					passive
infinitive		κᾰ́μψαι					κᾰμφθῆναι
participle	m	κᾰ́μψᾱς					κᾰμφθείς
	f	κᾰ́μψᾱσᾰ					κᾰμφθεῖσᾰ
	n	κᾰ́μψᾰν					κᾰμφθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: κέκᾰμμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	κέκᾰμμαι	κέκᾰμψαι	κέκᾰμπται	κέκᾰμφθον	κέκᾰμφθον	κεκᾰ́μμεθᾰ	κέκᾰμφθε	κεκᾰ́μπᾰται
	subjunctive	κεκᾰμμένος ὦ	κεκᾰμμένος ᾖς	κεκᾰμμένος ᾖ	κεκᾰμμένω ἦτον	κεκᾰμμένω ἦτον	κεκᾰμμένοι ὦμεν	κεκᾰμμένοι ἦτε	κεκᾰμμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κεκᾰμμένος εἴην	κεκᾰμμένος εἴης	κεκᾰμμένος εἴη	κεκᾰμμένω εἴητον, εἶτον	κεκᾰμμένω εἰήτην, εἴτην	κεκᾰμμένοι εἴημεν, εἶμεν	κεκᾰμμένοι εἴητε, εἶτε	κεκᾰμμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κέκᾰμψο	κεκᾰ́μφθω	κέκᾰμφθον	κεκᾰ́μφθων		κέκᾰμφθε	κεκᾰ́μφθων
infinitive						κεκᾰ́μφθαι
participle	m					κεκᾰμμένος
	f					κεκᾰμμένη
	n					κεκᾰμμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ᾰ̓κᾰμπής (ăkămpḗs)
• ᾰ̓́κᾰμπτος (ắkămptos)
• ᾰ̓νᾰκᾰ́μπτω (ănăkắmptō)
• ᾰ̓ποκᾰ́μπτω (ăpokắmptō)
• ᾀσμᾰτοκᾰ́μπτης (āismătokắmptēs)
• βᾰθῠκᾰμπής (băthŭkămpḗs)
• γόνῠ κᾰ́μπτω (gónŭ kắmptō)
• δῐᾰκᾰ́μπτω (dĭăkắmptō)
• δῐκᾰμπής (dĭkămpḗs)
• δῠσκᾰμπής (dŭskămpḗs)
• δῠ́σκᾰμπτος (dŭ́skămptos)
• δῠσκολόκᾰμπτος (dŭskolókămptos)
• ἐγκᾰ́μπτω (enkắmptō)
• ἐπῐκᾰμπής (epĭkămpḗs)
• ἐπῐκᾰ́μπτω (epĭkắmptō)
• εὐκᾰμπής (eukămpḗs)
• εὔκᾰμπτος (eúkămptos)
• ῐ̓ωνοκᾰ́μπτης (ĭōnokắmptēs)
• κᾰμπτήρ (kămptḗr)
• κᾰμπτηρῐ́ᾱ (kămptērĭ́ā)
• -κᾰ́μπτης (-kắmptēs)
• κᾰμπτῐκόν (kămptĭkón)
• κᾰμπτῐκός (kămptĭkós)
• κᾰμπτός (kămptós)
• κᾰ́μπτρᾰ (kắmptră)
• κᾰμπτρῐ́ον (kămptrĭ́on)
• κᾰ́μπτρον (kắmptron)
• κᾰ́μψῐς (kắmpsĭs)
• κᾰμψός (kămpsós)
• κᾰτᾰκᾰ́μπτω (kătăkắmptō)
• μεγᾰλοκᾰμπής (megălokămpḗs)
• μῐκροκᾰμπής (mĭkrokămpḗs)
• μονόκᾰμπτος (monókămptos)
• ὀξῠκᾰμπής (oxŭkămpḗs)
• πᾰρᾰκᾰ́μπτω (părăkắmptō)
• περῐκᾰμπής (perĭkămpḗs)
• περῐκᾰ́μπτω (perĭkắmptō)
• πῐτῠοκᾰ́μπτης (pĭtŭokắmptēs)
• πολῠκᾰμπής (polŭkămpḗs)
• πολῠ́κᾰμπτος (polŭ́kămptos)
• σῠγκᾰμπτός (sŭnkămptós)
• σῠγκᾰ́μπτω (sŭnkắmptō)
• ῠ̔ποκᾰ́μπτω (hŭpokắmptō)
• φῐλοκᾰμπής (phĭlokămpḗs)

Related terms

• κᾰ́μμᾰ (kắmmă)
• κᾰμμᾰτῐ́δες (kămmătĭ́des)
• κᾰμπή (kămpḗ)
• κᾰ́μπη (kắmpē)
• κᾰμπῠ́λος (kămpŭ́los)

Further reading

• “κάμπτω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “κάμπτω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “κάμπτω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• “κάμπτω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• κάμπτω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “κάμπτω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G2578 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible

Greek

Etymology

From Ancient Greek κάμπτω

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkam.pto/, /ˈkam.to/
• Hyphenation: κάμ‧πτω

Verb

κάμπτω • (kámpto) (past έκαμψα, passive κάμπτομαι)

1. (transitive) to bend, to curve
2. (transitive, figuratively) to bend, to cause to yield (to force to submit)

Conjugation

κάμπτω, κάμπτομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	κάμπτω	κάμψω	κάμπτομαι	καμφθώ
2 sg	κάμπτεις	κάμψεις	κάμπτεσαι	καμφθείς
3 sg	κάμπτει	κάμψει	κάμπτεται	καμφθεί
1 pl	κάμπτουμε, [κάμπτομε]	κάμψουμε, [κάμψομε]	καμπτόμαστε	καμφθούμε
2 pl	κάμπτετε	κάμψετε	κάμπτεστε, {κάμπτεσθε}, (καμπτόσαστε)	καμφθείτε
3 pl	κάμπτουν(ε)	κάμψουν(ε)	κάμπτονται	καμφθούν(ε)
Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	έκαμπτα	έκαμψα	καμπτόμουν(α)	κάμφθηκα
2 sg	έκαμπτες	έκαμψες	καμπτόσουν(α)	κάμφθηκες
3 sg	έκαμπτε	έκαμψε	καμπτόταν(ε)	κάμφθηκε, {εκάμφθη}
1 pl	κάμπταμε	κάμψαμε	καμπτόμασταν, (καμπτόμαστε)	καμφθήκαμε
2 pl	κάμπτατε	κάμψατε	καμπτόσασταν, (καμπτόσαστε)	καμφθήκατε
3 pl	έκαμπταν, κάμπταν(ε)	έκαμψαν, κάμψαν(ε)	κάμπτονταν, (καμπτόντουσαν)	κάμφθηκαν, καμφθήκαν(ε), {εκάμφθησαν}
Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα κάμπτω ➤	θα κάμψω ➤	θα κάμπτομαι ➤	θα καμφθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα κάμπτεις, …	θα κάμψεις, …	θα κάμπτεσαι, …	θα καμφθείς, …
	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … κάμψει		έχω, έχεις, … καμφθεί
Past perfect ➤	είχα, είχες, … κάμψει		είχα, είχες, … καμφθεί
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … κάμψει		θα έχω, θα έχεις, … καμφθεί
Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	κάμπτε	κάμψε	—	κάμψου
2 pl	κάμπτετε	κάμψτε	κάμπτεστε, {κάμπτεσθε}	καμφθείτε
Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	κάμπτοντας ➤		καμπτόμενος, ‑η, ‑ο ➤
Perfect participle➤	έχοντας κάμψει ➤		{ανακαλυμμένος,‑-η,‑-ο} ➤
Nonfinite form➤	κάμψει		καμφθεί
Notes     Appendix:Greek verbs	• Also, very formal passive past participle καμφθείς (kamftheís), καμφθείσα (kamftheísa), καμφθέν (kamfthén)  • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.  • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.  • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Synonyms

• λυγίζω (lygízo)

Related terms

• άκαμπτος (ákamptos, “inflexible, rigid”)
• ακαμψία f (akampsía, “rigidity”)
• δύσκαμπτος (dýskamptos)
• δυσκαμψία f (dyskampsía)
• εύκαμπτος (éfkamptos)
• ευκαμψία f (efkampsía)
• καμπτήρας (kamptíras)
• καμπύλη f (kampýli, “curve”)
• καμπύλος (kampýlos)
• καμπυλώνω (kampylóno, “to curve”)
• καμπυλωτός (kampylotós)
• κάμψη f (kámpsi)
• κεκαμμένος (kekamménos, “curved”, learned participle)
• οσφυοκάμπτης m (osfyokámptis)
• παρακαμπτήριος (parakamptírios)

Verb-compounds (and see their derivatives)

• ανακάμπτω (anakámpto, “reappear, recover”)
• επανακάμπτω (epanakámpto, “return, reappear again”)
• παρακάμπτω (parakámpto, “bypass, override”)