κολοβός

Ancient Greek

Etymology

According to Beekes, of Pre-Greek origin.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ko.lo.bós/ → /ko.loˈβos/ → /ko.loˈvos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ko.lo.bós/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ko.loˈbos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ko.loˈβos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ko.loˈvos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ko.loˈvos/

Adjective

κολοβός • (kolobós) m or f (neuter κολοβόν); second declension

1. docked, curtailed
   1. maimed, mutilated
   2. stunted (of trees)
   3. short, undersized
   4. broken, chipped (of a cup)
   5. truncated (of a cone)

Declension

Second declension of κολοβός; κολοβόν (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		κολοβός kolobós		κολοβόν kolobón		κολοβώ kolobṓ		κολοβώ kolobṓ		κολοβοί koloboí		κολοβᾰ́ kolobắ
Genitive		κολοβοῦ koloboû		κολοβοῦ koloboû		κολοβοῖν koloboîn		κολοβοῖν koloboîn		κολοβῶν kolobôn		κολοβῶν kolobôn
Dative		κολοβῷ kolobōî		κολοβῷ kolobōî		κολοβοῖν koloboîn		κολοβοῖν koloboîn		κολοβοῖς koloboîs		κολοβοῖς koloboîs
Accusative		κολοβόν kolobón		κολοβόν kolobón		κολοβώ kolobṓ		κολοβώ kolobṓ		κολοβούς koloboús		κολοβᾰ́ kolobắ
Vocative		κολοβέ kolobé		κολοβόν kolobón		κολοβώ kolobṓ		κολοβώ kolobṓ		κολοβοί koloboí		κολοβᾰ́ kolobắ
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		κολοβῶς kolobôs				κολοβώτερος kolobṓteros				κολοβώτᾰτος kolobṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• κολόβᾰξ n (kolóbăx, “short-sleeved tunic”)
• κολοβῐ́ζω (kolobĭ́zō, “mutilate”)
• κολόβῐον n (kolóbĭon, “short-sleeved tunic”)
• κολοβοκέρατος (kolobokératos, “with stunted horns”)
• κολοβόκερκος (kolobókerkos, “with docked tail”)
• κολοβομάχη f (kolobomákhē, “interrupted battle”)
• κολοβότης f (kolobótēs, “stuntedness”)
• κολοβόω (kolobóō, “dock, curtail, mutilate, shorten”)
• κολοβώδης (kolobṓdēs, “stunted, stumpy”)
• κολόβωμᾰ n (kolóbōmă, “the part taken away in mutilation”)
• κολόβωσῐς f (kolóbōsĭs, “mutilation”)

Related terms

• κόλος (kólos, “docked”)
• κλαμβός (klambós, “mutilated, docked, cropped”)

Descendants

• Translingual: Colobus, Otocolobus

References

• “κολοβός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• κολοβός in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Beekes, Robert S. P. (2010), Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN

Greek

Etymology

From Ancient Greek κολοβός.

Pronunciation

• IPA^(key): /ko.loˈvos/
• Hyphenation: κο‧λο‧βός

Adjective

κολοβός • (kolovós) m (feminine κολοβή, neuter κολοβό)

1. docked, curtailed

   Ο μύθος του Αισώπου για την κολοβή αλεπού.

   O mýthos tou Aisópou gia tin koloví alepoú.

   Aesop's fable of the fox without a tail.

2. (figuratively) of which a part is missing (usually the last)

   κολοβός στίχος

   kolovós stíchos

   shortened/incomplete verse

Declension

Declension of κολοβός

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	αναληπτικός (analiptikós)	αναληπτική (analiptikí)	αναληπτικό (analiptikó)		αναληπτικοί (analiptikoí)	αναληπτικές (analiptikés)	αναληπτικά (analiptiká)
genitive	αναληπτικού (analiptikoú)	αναληπτικής (analiptikís)	αναληπτικού (analiptikoú)		αναληπτικών (analiptikón)	αναληπτικών (analiptikón)	αναληπτικών (analiptikón)
accusative	αναληπτικό (analiptikó)	αναληπτική (analiptikí)	αναληπτικό (analiptikó)		αναληπτικούς (analiptikoús)	αναληπτικές (analiptikés)	αναληπτικά (analiptiká)
vocative	αναληπτικέ (analiptiké)	αναληπτική (analiptikí)	αναληπτικό (analiptikó)		αναληπτικοί (analiptikoí)	αναληπτικές (analiptikés)	αναληπτικά (analiptiká)

Derived terms

• φίδι κολοβό n (fídi kolovó, “(literally: docked snake) a cunning, insidious person”)

Related terms

• ακολόβωτος (akolóvotos, “not docked”)
• κολόβωμα n (kolóvoma, “the cutting of last section”)
• κολοβώνω (kolovóno, “I dock, curtail”)