κυβερνήτης

Ancient Greek

Alternative forms

• κυμερνήτης (kumernḗtēs) — Aeolic

Etymology

κῠβερνάω (kŭbernáō, “to steer”) +‎ -της (-tēs)

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ky.ber.nɛ̌ː.tɛːs/ → /cy.βerˈni.tis/ → /ci.verˈni.tis/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ky.ber.nɛ̌ː.tɛːs/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ky.berˈne̝.te̝s/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /cy.βerˈni.tis/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /cy.verˈni.tis/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ci.verˈni.tis/

Noun

κῠβερνήτης • (kŭbernḗtēs) m (genitive κῠβερνήτου); first declension (Epic, Attic, Ionic, Koine)

1. captain, steersman, pilot, navigator
2. (figuratively) guide, leader

   Synonym: ἡνίοχος (hēníokhos)

Inflection

First declension of ὁ κῠβερνήτης; τοῦ κῠβερνήτου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ κῠβερνήτης ho kŭbernḗtēs	τὼ κῠβερνήτᾱ tṑ kŭbernḗtā	οἱ κῠβερνῆται hoi kŭbernêtai
Genitive	τοῦ κῠβερνήτου toû kŭbernḗtou	τοῖν κῠβερνήταιν toîn kŭbernḗtain	τῶν κῠβερνητῶν tôn kŭbernētôn
Dative	τῷ κῠβερνήτῃ tōî kŭbernḗtēi	τοῖν κῠβερνήταιν toîn kŭbernḗtain	τοῖς κῠβερνήταις toîs kŭbernḗtais
Accusative	τὸν κῠβερνήτην tòn kŭbernḗtēn	τὼ κῠβερνήτᾱ tṑ kŭbernḗtā	τοὺς κῠβερνήτᾱς toùs kŭbernḗtās
Vocative	κῠβερνῆτᾰ kŭbernêtă	κῠβερνήτᾱ kŭbernḗtā	κῠβερνῆται kŭbernêtai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

• Greek: κυβερνήτης (kyvernítis)
  • → Latin: gubernator
    • → English: governor
• → French: cybernétique (originally "the art of governing")
• → English: cybernetics
• → English: Kubernetes
• → Hebrew: קְבַרְנִיט (kvarnít), קַבַּרְנִיט (kabarnít)

Further reading

• “κυβερνήτης”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “κυβερνήτης”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• κυβερνήτης in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • cockswain idem, page 141.
  • helmsman idem, page 395.
  • navigator idem, page 552.
  • pilot idem, page 613.
  • steersman idem, page 815.

Greek

Etymology

From Ancient Greek κυβερνήτης (kubernḗtēs).

Noun

κυβερνήτης • (kyvernítis) m (plural κυβερνήτες)

1. governor (leader of a region or state)
2. (nautical) captain, skipper
3. pilot (of an aircraft)

Declension

Declension of κυβερνήτης

	singular	plural
nominative	κυβερνήτης (kyvernítis)	κυβερνήτες (kyvernítes)
genitive	κυβερνήτη (kyverníti)	κυβερνητών (kyvernitón)
accusative	κυβερνήτη (kyverníti)	κυβερνήτες (kyvernítes)
vocative	κυβερνήτη (kyverníti)	κυβερνήτες (kyvernítes)

* The vocative singular κυβερνήτα is used in the phrase "Κύριε Κυβερνήτα".

Related terms

• see: κυβέρνηση f (kyvérnisi, “government”)

Further reading

• κυβερνήτης, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language