μέγας

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *mégas, from a conflation of Proto-Indo-European *méǵh₂s (“great”) with its derivative *meǵh₂los (“great”).

Cognates include Sanskrit म॒ह (mahá, “great; mighty; strong; abundant”), Middle Persian ms (meh, “great”) (< *mas), (Persian مه (meh)), Avestan 𐬨𐬀𐬰- (maz-, “large”), Tocharian B māka (“large”), Hittite [script needed] (mēkkis, “much; many; numerous”), Old Armenian մեծ (mec), Old Irish maige (“great; large”), Albanian madh (“large”), Latin magnus and Old English miċel (English much).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /mé.ɡas/ → /ˈme.ɣas/ → /ˈme.ɣas/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /mé.ɡas/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈme.ɡas/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈme.ɣas/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈme.ɣas/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈme.ɣas/

Adjective

μέγᾰς • (mégăs) m (feminine μεγάλη, neuter μέγᾰ); first/second declension

1. big; large
2. great; mighty; loud
3. marvelous; awesome

Declension

First and second declension of μέγᾰς; μεγᾰ́λη; μέγᾰ (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		μέγᾰς mégăs	μεγᾰ́λη megắlē	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λοι megắloi	μεγᾰ́λαι megắlai	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Genitive		μεγᾰ́λου megắlou	μεγᾰ́λης megắlēs	μεγᾰ́λου megắlou		μεγᾰ́λοιν megắloin	μεγᾰ́λαιν megắlain	μεγᾰ́λοιν megắloin		μεγᾰ́λων megắlōn	μεγᾰ́λων megắlōn	μεγᾰ́λων megắlōn
Dative		μεγᾰ́λῳ megắlōi	μεγᾰ́λῃ megắlēi	μεγᾰ́λῳ megắlōi		μεγᾰ́λοιν megắloin	μεγᾰ́λαιν megắlain	μεγᾰ́λοιν megắloin		μεγᾰ́λοις megắlois	μεγᾰ́λαις megắlais	μεγᾰ́λοις megắlois
Accusative		μέγᾰν mégăn	μεγᾰ́λην megắlēn	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λους megắlous	μεγᾰ́λᾱς megắlās	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Vocative		μέγᾰς μεγᾰ́λε mégăs megắle	μεγᾰ́λη megắlē	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λοι megắloi	μεγᾰ́λαι megắlai	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		μέγᾰ μεγᾰ́λᾰ μεγᾰ́λως μεγᾰλωστῐ́ mégă megắlă megắlōs megălōstĭ́				μείζων μειζότερος μειζονώτερος μειζονότερος μεγᾰλώτερος meízōn meizóteros meizonṓteros meizonóteros megălṓteros				μέγῐστος μεγῐστότᾰτος μεγᾰλώτᾰτος mégĭstos megĭstótătos megălṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of μέγᾰς; μεγᾰ́λη; μέγᾰ (Epic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		μέγᾰς mégăs	μεγᾰ́λη megắlē	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λοι megắloi	μεγᾰ́λαι megắlai	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Genitive		μεγᾰ́λοιο μεγᾰ́λοο μεγᾰ́λου megắloio megắloo megắlou	μεγᾰ́λης megắlēs	μεγᾰ́λοιο μεγᾰ́λοο μεγᾰ́λου megắloio megắloo megắlou		μεγᾰ́λοιῐ̈ν megắloiĭ̈n	μεγᾰ́λαιῐ̈ν megắlaiĭ̈n	μεγᾰ́λοιῐ̈ν megắloiĭ̈n		μεγᾰ́λων megắlōn	μεγᾰλᾱ́ων μεγᾰλέων μεγᾰλῶν megălā́ōn megăléōn megălôn	μεγᾰ́λων megắlōn
Dative		μεγᾰ́λῳ megắlōi	μεγᾰ́λῃ megắlēi	μεγᾰ́λῳ megắlōi		μεγᾰ́λοιῐ̈ν megắloiĭ̈n	μεγᾰ́λαιῐ̈ν megắlaiĭ̈n	μεγᾰ́λοιῐ̈ν megắloiĭ̈n		μεγᾰ́λοισῐ μεγᾰ́λοισῐν μεγᾰ́λοις megắloisĭ(n) megắlois	μεγᾰ́λῃσῐ μεγᾰ́λῃσῐν μεγᾰ́λῃς μεγᾰ́λαις megắlēisĭ(n) megắlēis megắlais	μεγᾰ́λοισῐ μεγᾰ́λοισῐν μεγᾰ́λοις megắloisĭ(n) megắlois
Accusative		μέγᾰν mégăn	μεγᾰ́λην megắlēn	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λους megắlous	μεγᾰ́λᾱς megắlās	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Vocative		μέγᾰς mégăs	μεγᾰ́λη megắlē	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λοι megắloi	μεγᾰ́λαι megắlai	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		μέγᾰ μεγᾰ́λᾰ μεγᾰ́λως μεγᾰλωστῐ́ mégă megắlă megắlōs megălōstĭ́				μείζων meízōn				μέγῐστος mégĭstos
Notes:		Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First and second declension of μέγᾰς; μεγᾰ́λη; μέγᾰ (Ionic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		μέγᾰς mégăs	μεγᾰ́λη megắlē	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λοι megắloi	μεγᾰ́λαι megắlai	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Genitive		μεγᾰ́λου megắlou	μεγᾰ́λης megắlēs	μεγᾰ́λου megắlou		μεγᾰ́λοιν megắloin	μεγᾰ́λαιν megắlain	μεγᾰ́λοιν megắloin		μεγᾰ́λων megắlōn	μεγᾰλέων μεγᾰλῶν megăléōn megălôn	μεγᾰ́λων megắlōn
Dative		μεγᾰ́λῳ megắlōi	μεγᾰ́λῃ megắlēi	μεγᾰ́λῳ megắlōi		μεγᾰ́λοιν megắloin	μεγᾰ́λαιν megắlain	μεγᾰ́λοιν megắloin		μεγᾰ́λοισῐ μεγᾰ́λοισῐν megắloisĭ(n)	μεγᾰ́λῃσῐ μεγᾰ́λῃσῐν megắlēisĭ(n)	μεγᾰ́λοισῐ μεγᾰ́λοισῐν megắloisĭ(n)
Accusative		μέγᾰν mégăn	μεγᾰ́λην megắlēn	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λους megắlous	μεγᾰ́λᾱς megắlās	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Vocative		μέγᾰς μεγᾰ́λε mégăs megắle	μεγᾰ́λη megắlē	μέγᾰ mégă		μεγᾰ́λω megắlō	μεγᾰ́λᾱ megắlā	μεγᾰ́λω megắlō		μεγᾰ́λοι megắloi	μεγᾰ́λαι megắlai	μεγᾰ́λᾰ megắlă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		μέγᾰ μεγᾰ́λᾰ μεγᾰ́λως μεγᾰλωστῐ́ mégă megắlă megắlōs megălōstĭ́				μέζων μεζότερος mézōn mezóteros				μέγῐστος μεγῐστότᾰτος mégĭstos megĭstótătos
Notes:		Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

• μέγᾰθος (mégăthos)
• μεγᾰίρω (megăírō)
• μεγᾰλαυχῐ́ᾱ (megălaukhĭ́ā)
• μεγᾰ́λαυχος (megắlaukhos)
• μεγᾰλεῖον (megăleîon)
• μεγᾰλείος (megăleíos)
• μεγᾰλεύομαι (megăleúomai)
• μεγᾰ́λη (megắlē)
• μεγᾰλῐ́ζομαι (megălĭ́zomai)
• μεγᾰλοπρέπειᾰ (megăloprépeiă)
• μεγᾰλοπρεπείη (megăloprepeíē)
• μεγᾰ́λος (megắlos)
• μεγᾰλοσῐᾰ́νος (megălosĭắnos)
• μεγᾰλοσῠ́νη (megălosŭ́nē)
• μεγᾰλότης (megălótēs)
• μεγᾰλῡ́νω (megălū́nō)
• μεγᾰλώνω (megălṓnō)
• μεγᾰλωπός (megălōpós)
• μεγᾰ́λως (megắlōs)
• μεγᾰλωστῐ́ (megălōstĭ́)
• μεγᾰλωσῠ́νη (megălōsŭ́nē)
• μέγεθος (mégethos)
• μεγεθῡ́νω (megethū́nō)

Related terms

• ᾰ̓γᾰ- (ăgă-)
• ᾰ̓́γᾱ̆ν (ắgā̆n)
• μέγῐστος (mégĭstos)
• μείζων (meízōn)

Descendants

• Byzantine Greek: μέγας (mégas)
  • Greek: μέγας (mégas)
  • Mariupol Greek: ме́гас (mjéhas)

Further reading

• “μέγας”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “μέγας”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “μέγας”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• μέγας in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• μέγας in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “μέγας”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G3173 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • ample idem, page 28.
  • big idem, page 78.
  • bulky idem, page 103.
  • burly idem, page 105.
  • capacious idem, page 111.
  • commodious idem, page 148.
  • considerable idem, page 163.
  • distinct idem, page 241.
  • enormous idem, page 276.
  • extensive idem, page 296.
  • gigantic idem, page 359.
  • great idem, page 372.
  • heavy idem, page 393.
  • large idem, page 476.
  • loud idem, page 501.
  • lusty idem, page 505.
  • mighty idem, page 528.
  • palatial idem, page 589.
  • potent idem, page 629.
  • powerful idem, page 630.
  • resonant idem, page 703.
  • severe idem, page 759.
  • spacious idem, page 797.
  • stentorian idem, page 815.
  • stout idem, page 821.
  • strong idem, page 827.
  • sturdy idem, page 830.
  • substantial idem, page 832.
  • tall idem, page 854.
  • vast idem, page 945.
• Smyth, Herbert Weir (1920), “Part II: Inflection”, in A Greek grammar for colleges, Cambridge: American Book Company, § 311

Greek

Alternative forms

• μεγάλος (megálos, “big, great”) (common)

Etymology

From Ancient Greek μέγας, from Proto-Indo-European *méǵh₂s (“great”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈme.ɣas/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: μέ‧γας

Adjective

μέγας • (mégas) m (feminine μεγάλη, neuter μέγα)

1. (formal, pompous) great, very important
   • 1959 Odysseas Elytis. poem: Άξιον Εστί (To Axion Esti "It Is Worthy")

     ΑΥΤΟΣ
     ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

     AFTOS
     o kósmos o mikrós, o mégas!

     THIS
     the small world, the great!

     The Collected Poems of Odysseus Elytis @books.google

   είναι μέγας νομικός ― eínai mégas nomikós ― he is a great legal mind

   Synonym: τρανός (tranós)

   1. (ironically)

      είναι μέγας απατεών ― eínai mégas apateón ― he is a huge conman

      μέγα λάθος! ― méga láthos! ― big mistake!

2. (for important places and historical figures): with capital M → Μέγας (Mégas)

   Μέγας Αλέξανδρος / o Αλέξανδρος ο Μέγας ― Mégas Aléxandros / o Aléxandros o Mégas ― Alexander the Great

   Μεγάλη Αικατερίνη / η Αικατερίνη η Μεγάλη ― Megáli Aikateríni / i Aikateríni i Megáli ― Catherine the Great

Declension

• As in Ancient Greek

Derived terms

• μέγας είσαι Κύριε (mégas eísai Kýrie, “you are great, o Lord!”) (exclamation of surprise, disbelief)

Related terms

• μέγιστος (mégistos)
• μεγιστοποιώ (megistopoió)