ποιός

See also: ποιος and ποῖος

Ancient Greek

Alternative forms

κοιός (koiós) — Ionic

Etymology

From Proto-Indo-European *kʷos +‎ -ῐος (-ĭos, adjectival suffix). Compare its interrogative form ποῖος (poîos).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /poi̯.ós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pyˈos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pyˈos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pyˈos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /piˈos/

Determiner

ποιός • (poiós) m (feminine ποιᾱ́, neuter ποιόν)

(Attic, Epic, rare in Ionic) of a certain nature, kind or quality

Declension

First and second declension of ποιός; ποιᾱ́; ποιόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ποιός poiós	ποιᾱ́ poiā́	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιοί poioí	ποιαί poiaí	ποιᾰ́ poiắ
Genitive	ποιοῦ poioû	ποιᾶς poiâs	ποιοῦ poioû	ποιοῖν poioîn	ποιαῖν poiaîn	ποιοῖν poioîn	ποιῶν poiôn	ποιῶν poiôn	ποιῶν poiôn
Dative	ποιῷ poiōî	ποιᾷ poiāî	ποιῷ poiōî	ποιοῖν poioîn	ποιαῖν poiaîn	ποιοῖν poioîn	ποιοῖς poioîs	ποιαῖς poiaîs	ποιοῖς poioîs
Accusative	ποιόν poión	ποιᾱ́ν poiā́n	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιούς poioús	ποιᾱ́ς poiā́s	ποιᾰ́ poiắ
Vocative	ποιέ poié	ποιᾱ́ poiā́	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιοί poioí	ποιαί poiaí	ποιᾰ́ poiắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ποιῶς poiôs			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of ποιός; ποιή; ποιόν (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ποιός poiós	ποιή poiḗ	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιοί poioí	ποιαί poiaí	ποιᾰ́ poiắ
Genitive	ποιοῖο ποιόο ποιοῦ poioîo poióo poioû	ποιῆς poiês	ποιοῖο ποιόο ποιοῦ poioîo poióo poioû	ποιοῖῐ̈ν poioîĭ̈n	ποιαῖῐ̈ν poiaîĭ̈n	ποιοῖῐ̈ν poioîĭ̈n	ποιῶν poiôn	ποιᾱ́ων ποιέων ποιῶν poiā́ōn poiéōn poiôn	ποιῶν poiôn
Dative	ποιῷ poiōî	ποιῇ poiēî	ποιῷ poiōî	ποιοῖῐ̈ν poioîĭ̈n	ποιαῖῐ̈ν poiaîĭ̈n	ποιοῖῐ̈ν poioîĭ̈n	ποιοῖσῐ ποιοῖσῐν ποιοῖς poioîsĭ(n) poioîs	ποιῇσῐ ποιῇσῐν ποιῇς ποιαῖς poiēîsĭ(n) poiēîs poiaîs	ποιοῖσῐ ποιοῖσῐν ποιοῖς poioîsĭ(n) poioîs
Accusative	ποιόν poión	ποιήν poiḗn	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιούς poioús	ποιᾱ́ς poiā́s	ποιᾰ́ poiắ
Vocative	ποιέ poié	ποιή poiḗ	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιοί poioí	ποιαί poiaí	ποιᾰ́ poiắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ποιῶς poiôs			—			—
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First and second declension of ποιός; ποιή; ποιόν (Ionic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ποιός poiós	ποιή poiḗ	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιοί poioí	ποιαί poiaí	ποιᾰ́ poiắ
Genitive	ποιοῦ poioû	ποιῆς poiês	ποιοῦ poioû	ποιοῖν poioîn	ποιαῖν poiaîn	ποιοῖν poioîn	ποιῶν poiôn	ποιέων ποιῶν poiéōn poiôn	ποιῶν poiôn
Dative	ποιῷ poiōî	ποιῇ poiēî	ποιῷ poiōî	ποιοῖν poioîn	ποιαῖν poiaîn	ποιοῖν poioîn	ποιοῖσῐ ποιοῖσῐν poioîsĭ(n)	ποιῇσῐ ποιῇσῐν poiēîsĭ(n)	ποιοῖσῐ ποιοῖσῐν poioîsĭ(n)
Accusative	ποιόν poión	ποιήν poiḗn	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιούς poioús	ποιᾱ́ς poiā́s	ποιᾰ́ poiắ
Vocative	ποιέ poié	ποιή poiḗ	ποιόν poión	ποιώ poiṓ	ποιᾱ́ poiā́	ποιώ poiṓ	ποιοί poioí	ποιαί poiaí	ποιᾰ́ poiắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ποιῶς poiôs			—			—
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

ὁποιός (hopoiós)
ποιότης (poiótēs)

type	interrogative	indefinite	demonstrative			relative	indefinite relative	identity	other
type	interrogative	indefinite	(medial)	proximal	distal	relative	indefinite relative	identity	other
basic	τίς	τις, ἔνιοι	†ὁ, οὗτος	ὅδε	ἐκεῖνος	ὅς	ὅστις	ὁ αὐτός (αὑτός), ὁμός	ἕτερος, ἄλλος
dual	πότερος	πότερος, ποτερός				ὁπότερος
quality	ποῖος	ποιός	†τοῖος, τοιοῦτος	τοιόσδε		οἷος	ὁποῖος	ὅμοιος	ἑτεροῖος, ἀλλοῖος
quantity	πόσος	ποσός	†τόσος, τοσοῦτος	τοσόσδε		ὅσος	ὁπόσος
manner	πῶς	πως	†τώς, †ὥς, οὕτως	ὧδε		ὡς	ὅπως	ὁμῶς	ἑτέρως, ἄλλως
method, path, place	πῇ	πῃ	τῇ, ταύτῃ	τῇδε	ἐκείνῃ	ᾗ	ὅπῃ		ἄλλῃ
place	ποῦ, †πόθι	που, †ποθι	ἐνταῦθα	ἐνθάδε	ἐκεῖ, ἔνθα, †ἐκεῖθι	οὗ, ἔνθα, †ὅθι	ὅπου, †ὁπόθι	αὐτόθι, ὁμοῦ	ἄλλοθι
source	πόθεν	ποθεν, ἁμόθεν	†τόθεν, ἔνθεν, ἐντεῦθεν	ἐνθένδε	ἐκεῖθεν	ὅθεν	ὁπόθεν	†ὁμόθεν	ἄλλοθεν
destination	ποῖ, †πόσε	ποι	ἔνθα, ἐνταῦθα	ἐνθάδε, δεῦρο	ἐκεῖσε	οἷ	ὅποι, †ὁπόσε	αὐτόσε, ὁμόσε	ἄλλοσε
time	πότε, πῆμος	ποτέ, ποτε, τοτέ, ἐνίοτε	τότε, τῆμος	τημόσδε		ὅτε, ἦμος	ὁπότε, †ὁππῆμος	ἅμα	ἄλλοτε
exact time	πηνίκα		†τηνίκα, τηνικαῦτα	τηνικάδε		ἡνίκα	ὁπηνίκα	αὐτίκα
duration of time			τέως			ἕως
size, age	πηλίκος	πηλίκος	†τηλίκος, τηλικοῦτος	τηλικόσδε		ἡλίκος	ὁπηλίκος	ὁμῆλιξ
repetition	ποσάκις, ποσίνδα	ποσάκις	τουτάκις, τοσάκις			†ὁσάκις ὁποσάκις	ὁποσάκις
multiplication	ποσαπλάσιος					ὁσαπλάσιος, ὁσαπλασίων
order	πόστος	ποστός					ὁπόστος
† Forms rarely or never used in Classical Attic prose Relative also used in exclamations; either relative or indefinite relative used in indirect questions.