προπαροξύτονος

Ancient Greek

Etymology

From προ- (pro-, “before”) +‎ πᾰροξῠ́τονος (păroxŭ́tonos, “paroxytone”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /pro.pa.rok.sý.to.nos/ → /pro.pa.rokˈsy.to.nos/ → /pro.pa.rokˈsi.to.nos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /pro.pa.rok.sý.to.nos/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pro.pa.rokˈsy.to.nos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /pro.pa.rokˈsy.to.nos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pro.pa.rokˈsy.to.nos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pro.pa.rokˈsi.to.nos/

Adjective

προπᾰροξῠ́τονος • (propăroxŭ́tonos) m or f (neuter προπᾰροξῠ́τονον); second declension

1. (grammar) proparoxytone

Declension

Second declension of προπᾰροξῠ́τονος; προπᾰροξῠ́τονον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		προπᾰροξῠ́τονος propăroxŭ́tonos		προπᾰροξῠ́τονον propăroxŭ́tonon		προπᾰροξῠτόνω propăroxŭtónō		προπᾰροξῠτόνω propăroxŭtónō		προπᾰροξῠ́τονοι propăroxŭ́tonoi		προπᾰροξῠ́τονᾰ propăroxŭ́tonă
Genitive		προπᾰροξῠτόνου propăroxŭtónou		προπᾰροξῠτόνου propăroxŭtónou		προπᾰροξῠτόνοιν propăroxŭtónoin		προπᾰροξῠτόνοιν propăroxŭtónoin		προπᾰροξῠτόνων propăroxŭtónōn		προπᾰροξῠτόνων propăroxŭtónōn
Dative		προπᾰροξῠτόνῳ propăroxŭtónōi		προπᾰροξῠτόνῳ propăroxŭtónōi		προπᾰροξῠτόνοιν propăroxŭtónoin		προπᾰροξῠτόνοιν propăroxŭtónoin		προπᾰροξῠτόνοις propăroxŭtónois		προπᾰροξῠτόνοις propăroxŭtónois
Accusative		προπᾰροξῠ́τονον propăroxŭ́tonon		προπᾰροξῠ́τονον propăroxŭ́tonon		προπᾰροξῠτόνω propăroxŭtónō		προπᾰροξῠτόνω propăroxŭtónō		προπᾰροξῠτόνους propăroxŭtónous		προπᾰροξῠ́τονᾰ propăroxŭ́tonă
Vocative		προπᾰροξῠ́τονε propăroxŭ́tone		προπᾰροξῠ́τονον propăroxŭ́tonon		προπᾰροξῠτόνω propăroxŭtónō		προπᾰροξῠτόνω propăroxŭtónō		προπᾰροξῠ́τονοι propăroxŭ́tonoi		προπᾰροξῠ́τονᾰ propăroxŭ́tonă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		προπᾰροξῠτόνως propăroxŭtónōs				—				—
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• προπᾰροξῠτονέω (propăroxŭtonéō)
• προπᾰροξῠτόνησῐς (propăroxŭtónēsĭs)
• προπᾰροξῠτονητέον (propăroxŭtonētéon)
• προπᾰροξῠτονῶ (propăroxŭtonô)
• προπᾰροξῠτόνως (propăroxŭtónōs)

Related terms

• βᾰρῠ́τονος (bărŭ́tonos)
• ὀξῠ́τονος (oxŭ́tonos)
• πᾰροξῠ́τονος (păroxŭ́tonos)
• προπᾰροξῠντέον (propăroxŭntéon)
• προπᾰροξῠντῐκός (propăroxŭntĭkós)
• προπᾰροξῡ́νω (propăroxū́nō)

References

• “προπαροξύτονος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• προπαροξύτονος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette

Greek

Etymology

From Ancient Greek προπαροξύτονος (proparoxútonos).

Adjective

προπαροξύτονος • (proparoxýtonos) m (feminine προπαροξύτονη, neuter προπαροξύτονο)

1. (grammar, linguistics) proparoxytone, (of a word) having a stressed antepenultimate

Declension

Declension of προπαροξύτονος

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	προπαροξύτονος (proparoxýtonos)	προπαροξύτονη (proparoxýtoni)	προπαροξύτονο (proparoxýtono)		προπαροξύτονοι (proparoxýtonoi)	προπαροξύτονες (proparoxýtones)	προπαροξύτονα (proparoxýtona)
genitive	προπαροξύτονου (proparoxýtonou)	προπαροξύτονης (proparoxýtonis)	προπαροξύτονου (proparoxýtonou)		προπαροξύτονων (proparoxýtonon)	προπαροξύτονων (proparoxýtonon)	προπαροξύτονων (proparoxýtonon)
accusative	προπαροξύτονο (proparoxýtono)	προπαροξύτονη (proparoxýtoni)	προπαροξύτονο (proparoxýtono)		προπαροξύτονους (proparoxýtonous)	προπαροξύτονες (proparoxýtones)	προπαροξύτονα (proparoxýtona)
vocative	προπαροξύτονε (proparoxýtone)	προπαροξύτονη (proparoxýtoni)	προπαροξύτονο (proparoxýtono)		προπαροξύτονοι (proparoxýtonoi)	προπαροξύτονες (proparoxýtones)	προπαροξύτονα (proparoxýtona)

See also

• βαρύτονος (varýtonos, “barytone”)
• οξύτονος (oxýtonos, “oxytone”)
• παροξύτονος (paroxýtonos, “paroxytone”)