συνουσία

Ancient Greek

Etymology

From συν- (sun-) +‎ οὐσίᾱ (ousíā).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /sy.nuː.sí.aː/ → /sy.nuˈsi.a/ → /si.nuˈsi.a/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /sy.nuː.sí.aː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /sy.nuˈsi.a/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /sy.nuˈsi.a/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /sy.nuˈsi.a/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /si.nuˈsi.a/

Noun

σῠνουσίᾱ • (sŭnousíā) f (genitive σῠνουσίᾱς); first declension

1. social intercourse, society
2. communion (mental connection)
3. conversation
4. habitual association, constant resort
5. attendance (at instruction)
6. sexual intercourse, copulation
7. company, party

Declension

First declension of ἡ σῠνουσῐ́ᾱ; τῆς σῠνουσῐ́ᾱς (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ σῠνουσῐ́ᾱ hē sŭnousĭ́ā	τὼ σῠνουσῐ́ᾱ tṑ sŭnousĭ́ā	αἱ σῠνουσῐ́αι hai sŭnousĭ́ai
Genitive	τῆς σῠνουσῐ́ᾱς tês sŭnousĭ́ās	τοῖν σῠνουσῐ́αιν toîn sŭnousĭ́ain	τῶν σῠνουσῐῶν tôn sŭnousĭôn
Dative	τῇ σῠνουσῐ́ᾳ tēî sŭnousĭ́āi	τοῖν σῠνουσῐ́αιν toîn sŭnousĭ́ain	ταῖς σῠνουσῐ́αις taîs sŭnousĭ́ais
Accusative	τὴν σῠνουσῐ́ᾱν tḕn sŭnousĭ́ān	τὼ σῠνουσῐ́ᾱ tṑ sŭnousĭ́ā	τᾱ̀ς σῠνουσῐ́ᾱς tā̀s sŭnousĭ́ās
Vocative	σῠνουσῐ́ᾱ sŭnousĭ́ā	σῠνουσῐ́ᾱ sŭnousĭ́ā	σῠνουσῐ́αι sŭnousĭ́ai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• συνουσιάζω (sunousiázō)
• συνουσίασις (sunousíasis)
• συνουσιασμός (sunousiasmós)
• συνουσιαστής (sunousiastḗs)
• συνουσιαστικός (sunousiastikós)
• συνουσιόω (sunousióō)
• συνουσίωσις (sunousíōsis)

Descendants

• Greek: συνουσία (synousía)
• → English: synusia

Further reading

• συνουσία in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• συνουσία, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
• “συνουσία”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• συνουσία in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[2], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • association idem, page 47.
  • attendance idem, page 51.
  • communication idem, page 149.
  • communion idem, page 149.
  • companionship idem, page 149.
  • company idem, page 150.
  • contact idem, page 166.
  • converse idem, page 173.
  • dealings idem, page 198.
  • encounter idem, page 271.
  • fellow idem, page 314.
  • friendship idem, page 345.
  • gathering idem, page 354.
  • intercourse idem, page 449.
  • party idem, page 595.
  • sexual idem, page 759.
  • social idem, page 790.
  • society idem, page 791.
  • talk idem, page 854.

Greek

Etymology

From Ancient Greek συνουσίᾱ (sunousíā). By surface analysis, συν- (syn-) +‎ ουσία (ousía).

Pronunciation

• IPA^(key): /si.nuˈsi.a/
• Hyphenation: συ‧νου‧σί‧α

Noun

συνουσία • (synousía) f (plural συνουσίες)

1. copulation, coition, coupling, sexual intercourse
2. meeting, coming together, social intercourse

Declension

Declension of συνουσία

	singular	plural
nominative	συνουσία (synousía)	συνουσίες (synousíes)
genitive	συνουσίας (synousías)	συνουσιών (synousión)
accusative	συνουσία (synousía)	συνουσίες (synousíes)
vocative	συνουσία (synousía)	συνουσίες (synousíes)

Synonyms

• ερωτική συνεύρεση f (erotikí synévresi)
• ερωτική επαφή f (erotikí epafí)
• ζευγάρωμα n (zevgároma)
• σεξ n (sex)

Further reading

• συνουσία on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el