σύγκλητος

Ancient Greek

Alternative forms

• ξύγκλητος (xúnklētos)

Etymology

From σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō, “to call to council, convoke, convene”) +‎ -τος (-tos). In the Byzantine sense, a semantic loan from Latin senātus.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /sýŋ.klɛː.tos/ → /ˈsyŋ.ɡli.tos/ → /ˈsiŋ.ɡli.tos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /sýŋ.klɛː.tos/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈsyŋ.kle̝.tos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈsyŋ.ɡli.tos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈsyŋ.ɡli.tos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈsiŋ.ɡli.tos/

Adjective

σῠ́γκλητος • (sŭ́nklētos) m or f (neuter σῠ́γκλητον); second declension

1. called together, summoned, invited (guests); convened, convoked; specially assembled

Inflection

Second declension of σῠ́γκλητος; σῠ́γκλητον (Koine, Byzantine, Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		σῠ́γκλητος sŭ́nklētos		σῠ́γκλητον sŭ́nklēton		σῠγκλήτω sŭnklḗtō		σῠγκλήτω sŭnklḗtō		σῠ́γκλητοι sŭ́nklētoi		σῠ́γκλητᾰ sŭ́nklētă
Genitive		σῠγκλήτου sŭnklḗtou		σῠγκλήτου sŭnklḗtou		σῠγκλήτοιν sŭnklḗtoin		σῠγκλήτοιν sŭnklḗtoin		σῠγκλήτων sŭnklḗtōn		σῠγκλήτων sŭnklḗtōn
Dative		σῠγκλήτῳ sŭnklḗtōi		σῠγκλήτῳ sŭnklḗtōi		σῠγκλήτοιν sŭnklḗtoin		σῠγκλήτοιν sŭnklḗtoin		σῠγκλήτοις sŭnklḗtois		σῠγκλήτοις sŭnklḗtois
Accusative		σῠ́γκλητον sŭ́nklēton		σῠ́γκλητον sŭ́nklēton		σῠγκλήτω sŭnklḗtō		σῠγκλήτω sŭnklḗtō		σῠγκλήτους sŭnklḗtous		σῠ́γκλητᾰ sŭ́nklētă
Vocative		σῠ́γκλητε sŭ́nklēte		σῠ́γκλητον sŭ́nklēton		σῠγκλήτω sŭnklḗtō		σῠγκλήτω sŭnklḗtō		σῠ́γκλητοι sŭ́nklētoi		σῠ́γκλητᾰ sŭ́nklētă
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• σύγκλητος ἐκκλησία (súnklētos ekklēsía, “special assembly”), as opposed to κυρία ἐκκλησία (kuría ekklēsía, “ordinary assembly”)

Noun

σῠ́γκλητος • (sŭ́nklētos) f (genitive σῠγκλήτου); second declension

1. (government, politics) synclite (specially summoned council, assembly of elders (as at classical Athens); legislative body, parliament, congress, senate)
2. (Koine, history) the Roman Senate in Ancient Rome; supreme administrative and legislative body of the Roman Republic and advisory council of the Roman Empire, convening in the city of Rome
3. (Byzantine, history) synclite (the Eastern Roman (Byzantine) Senate; the legislative, administrative, advisory body of the Byzantine Roman Empire, convening in the city of Constantinople)

Inflection

Second declension of ἡ σῠ́γκλητος; τῆς σῠγκλήτου (Koine, Byzantine, Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ σῠ́γκλητος hē sŭ́nklētos	τὼ σῠγκλήτω tṑ sŭnklḗtō	αἱ σῠ́γκλητοι hai sŭ́nklētoi
Genitive	τῆς σῠγκλήτου tês sŭnklḗtou	τοῖν σῠγκλήτοιν toîn sŭnklḗtoin	τῶν σῠγκλήτων tôn sŭnklḗtōn
Dative	τῇ σῠγκλήτῳ tēî sŭnklḗtōi	τοῖν σῠγκλήτοιν toîn sŭnklḗtoin	ταῖς σῠγκλήτοις taîs sŭnklḗtois
Accusative	τὴν σῠ́γκλητον tḕn sŭ́nklēton	τὼ σῠγκλήτω tṑ sŭnklḗtō	τᾱ̀ς σῠγκλήτους tā̀s sŭnklḗtous
Vocative	σῠ́γκλητε sŭ́nklēte	σῠγκλήτω sŭnklḗtō	σῠ́γκλητοι sŭ́nklētoi
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Synonyms

• βουλή (boulḗ)
• γερουσῐ́ᾱ (gerousĭ́ā)
• ἐκκλησῐ́ᾱ (ekklēsĭ́ā)

Derived terms

• σῠγκλητῐκός (sŭnklētĭkós)

Related terms

• σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō), σῠγκᾰλῶ (sŭnkălô)

Descendants

• Greek: σύγκλητος (sýgklitos)
• → English: synclite
• → Late Latin: synclētus, synclītus
• → Russian: сигкли́т (sigklít), синкли́т (sinklít)

Further reading

• “σύγκλητος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “σύγκλητος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• σύγκλητος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette

Greek

Etymology

Learned borrowing from Koine Greek σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos), from the ancient adjective σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos), from Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō, “to call to council, convoke, convene”), συγ- (syg-, “with, together”) +‎ κλητός (klitós, “called”), equivalent to συν- (syn-) +‎ καλώ (kaló, “to call, summon”) +‎ -τος (-tos). In historical sense, a semantic loan from Latin senātus.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsiŋ.ɡli.tos/
• Hyphenation: σύ‧γκλη‧τος
• Old Hyphenation: σύγ‧κλη‧τος

Noun

σύγκλητος • (sýgklitos) f (plural σύγκλητοι)

1. senate
   1. university or HE governing body
   2. (government, politics) of national government
   3. (history) of Rome or Byzantine Roman Empire

Declension

Declension of σύγκλητος

	singular	plural
nominative	σύγκλητος (sýgklitos)	σύγκλητοι (sýgklitoi)
genitive	συγκλήτου (sygklítou)	συγκλήτων (sygklíton)
accusative	σύγκλητο (sýgklito)	συγκλήτους (sygklítous)
vocative	σύγκλητε (sýgklite) σύγκλητο (sýgklito)	σύγκλητοι (sýgklitoi)

Synonyms

• βουλή (voulí)
• γερουσία (gerousía)

Related terms

• see: συγκαλώ (sygkaló, “to convene, to convoke”)

Further reading

• σύγκλητος on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el
• Σύγκλητος (Κωνσταντινούπολη) on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el
• σύγκλητος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language

Further reading

• σύγκλητος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language