τάλαντον

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *tálanton, from Proto-Indo-European *tl̥h₂ent-, from *telh₂- (“to bear, endure”),^[1] whence also ἔτλην (étlēn, “to carry, endure”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /tá.lan.ton/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈta.lan.ton/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈta.lan.ton/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈta.lan.ton/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈta.lan.don/

Noun

τᾰ́λᾰντον • (tắlănton) n (genitive τᾰλᾰ́ντου); second declension

balance, scale (usually in the plural)
1. tax paid for use of public scales
anything weighed
1. talent (weight, often of gold or silver)
2. the monetary sum equaling a talent (weight) of gold or silver

Declension

Second declension of τὸ τᾰ́λᾰντον; τοῦ τᾰλᾰ́ντου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ τᾰ́λᾰντον tò tắlănton	τὼ τᾰλᾰ́ντω tṑ tălắntō	τᾰ̀ τᾰ́λᾰντᾰ tằ tắlăntă
Genitive	τοῦ τᾰλᾰ́ντου toû tălắntou	τοῖν τᾰλᾰ́ντοιν toîn tălắntoin	τῶν τᾰλᾰ́ντων tôn tălắntōn
Dative	τῷ τᾰλᾰ́ντῳ tōî tălắntōi	τοῖν τᾰλᾰ́ντοιν toîn tălắntoin	τοῖς τᾰλᾰ́ντοις toîs tălắntois
Accusative	τὸ τᾰ́λᾰντον tò tắlănton	τὼ τᾰλᾰ́ντω tṑ tălắntō	τᾰ̀ τᾰ́λᾰντᾰ tằ tắlăntă
Vocative	τᾰ́λᾰντον tắlănton	τᾰλᾰ́ντω tălắntō	τᾰ́λᾰντᾰ tắlăntă
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

ᾰ̓μφῐτᾰλᾰντεύω (ămphĭtălănteúō)
ἀντιταλαντεύω (antitalanteúō)
ἀντιτάλαντος (antitálantos)
ἀταλάντευτος (atalánteutos)
Ᾰ̓τᾰλᾰ́ντη (Ătălắntē)
ᾰ̓τᾰ́λᾰντος (ătắlăntos)
δεκαταλαντία (dekatalantía)
δεκατάλαντον (dekatálanton)
δεκατᾰ́λᾰντος (dekatắlăntos)
διαταλαντόομαι (diatalantóomai)
διαταλαντοῦμαι (diatalantoûmai)
δῐτᾰ́λᾰντος (dĭtắlăntos)
ἑκατονταλαντία (hekatontalantía)
ἑκατοντάλαντος (hekatontálantos)
ἑκκαιδεκατάλαντος (hekkaidekatálantos)
ἐκταλαντόω (ektalantóō)
ἑξηκονταταλαντία (hexēkontatalantía)
ἑπτατάλαντος (heptatálantos)
εὐτάλαντος (eutálantos)
ζυγοτάλαντα (zugotálanta)
ἡμιταλαντιαῖος (hēmitalantiaîos)
ἡμῐτᾰ́λᾰντον (hēmĭtắlănton)
ἡμιτάλαντος (hēmitálantos)
ἰσοτάλαντος (isotálantos)
κρυψοτάλαντος (krupsotálantos)
ὀγδοηκοντατάλαντος (ogdoēkontatálantos)
ὁμοτάλαντος (homotálantos)
πενθημιταλαντιαῖος (penthēmitalantiaîos)
πεντατάλαντος (pentatálantos)
πεντεκαιδεκατάλαντος (pentekaidekatálantos)
πεντετάλαντος (pentetálantos)
πεντηκονταταλαντία (pentēkontatalantía)
πεντηκοντατάλαντος (pentēkontatálantos)
πολυτάλαντος (polutálantos)
τᾰλᾰνταῖος (tălăntaîos)
τᾰλᾰντᾰ́ω (tălăntắō)
τᾰλᾰντείᾱ (tălănteíā)
τᾰλᾰντεύομαι (tălănteúomai)
τᾰλᾰ́ντευσῐς (tălắnteusĭs)
τᾰλᾰντευτέον (tălănteutéon)
τᾰλᾰντεύω (tălănteúō)
τᾰλᾰντῐαῖος (tălăntĭaîos)
τᾰλᾰντῐεῖος (tălăntĭeîos)
τᾰλᾰντῐ́ζω (tălăntĭ́zō)
τᾰλᾰ́ντῐον (tălắntĭon)
τᾰλᾰντῐσμός (tălăntĭsmós)
τᾰλᾰντοειδής (tălăntoeidḗs)
τᾰλᾰντόομαι (tălăntóomai)
τᾰλᾰντοῦμαι (tălăntoûmai)
τᾰλᾰντοῦχος (tălăntoûkhos)
τᾰλᾰντόω (tălăntóō)
τᾰλᾰντῶ (tălăntô)
τᾰλᾰ́ντωσῐς (tălắntōsĭs)
τᾰντᾰλεύω (tăntăleúō)
τᾰντᾰλῐ́ζω (tăntălĭ́zō)
τριταλαντιαῖος (tritalantiaîos)
τριτάλαντος (tritálantos)
ὑπερδεκατάλαντος (huperdekatálantos)
ὑπερταλαντάω (hupertalantáō)
ὑπερταλαντεύω (hupertalanteúō)
ὑπερταλαντῶ (hupertalantô)
χιλιοτάλαντος (khiliotálantos)

Descendants

Greek: τάλαντο (tálanto)
→ Latin: talentum
- → English: talent
→ Old Armenian: տաղանդ (tałand)
- Armenian: տաղանդ (taġand)
→ Russian: тала́нт (talánt)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “τάλαντα”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1445: “VAR > Secondary sing. τάλαντον”