τίμιος

Ancient Greek

Etymology

From τῑμή (tīmḗ) +‎ -ιος (-ios).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /tǐː.mi.os/ → /ˈti.mi.os/ → /ˈti.mi.os/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /tǐː.mi.os/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈti.mi.os/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈti.mi.os/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈti.mi.os/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈti.mi.os/

Adjective

τῑ́μῐος • (tī́mĭos) m (feminine τῑμῐ́ᾱ, neuter τῑ́μῐον); first/second declension or τῑ́μῐος • (tī́mĭos) m or f (neuter τῑ́μῐον); second declension

1. honorable, worthy
2. costly, valuable

Declension

First and second declension of τῑ́μῐος; τῑμῐ́ᾱ; τῑ́μῐον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		τῑ́μῐος tī́mĭos	τῑμῐ́ᾱ tīmĭ́ā	τῑ́μῐον tī́mĭon		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō	τῑμῐ́ᾱ tīmĭ́ā	τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑ́μῐοι tī́mĭoi	τῑ́μῐαι tī́mĭai	τῑ́μῐᾰ tī́mĭă
Genitive		τῑμῐ́ου tīmĭ́ou	τῑμῐ́ᾱς tīmĭ́ās	τῑμῐ́ου tīmĭ́ou		τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin	τῑμῐ́αιν tīmĭ́ain	τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin		τῑμῐ́ων tīmĭ́ōn	τῑμῐ́ων tīmĭ́ōn	τῑμῐ́ων tīmĭ́ōn
Dative		τῑμῐ́ῳ tīmĭ́ōi	τῑμῐ́ᾳ tīmĭ́āi	τῑμῐ́ῳ tīmĭ́ōi		τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin	τῑμῐ́αιν tīmĭ́ain	τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin		τῑμῐ́οις tīmĭ́ois	τῑμῐ́αις tīmĭ́ais	τῑμῐ́οις tīmĭ́ois
Accusative		τῑ́μῐον tī́mĭon	τῑμῐ́ᾱν tīmĭ́ān	τῑ́μῐον tī́mĭon		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō	τῑμῐ́ᾱ tīmĭ́ā	τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑμῐ́ους tīmĭ́ous	τῑμῐ́ᾱς tīmĭ́ās	τῑ́μῐᾰ tī́mĭă
Vocative		τῑ́μῐε tī́mĭe	τῑμῐ́ᾱ tīmĭ́ā	τῑ́μῐον tī́mĭon		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō	τῑμῐ́ᾱ tīmĭ́ā	τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑ́μῐοι tī́mĭoi	τῑ́μῐαι tī́mĭai	τῑ́μῐᾰ tī́mĭă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		τῑμῐ́ως tīmĭ́ōs				τῑμῐώτερος tīmĭṓteros				τῑμῐώτᾰτος tīmĭṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

or

Second declension of τῑ́μῐος; τῑ́μῐον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		τῑ́μῐος tī́mĭos		τῑ́μῐον tī́mĭon		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑ́μῐοι tī́mĭoi		τῑ́μῐᾰ tī́mĭă
Genitive		τῑμῐ́ου tīmĭ́ou		τῑμῐ́ου tīmĭ́ou		τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin		τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin		τῑμῐ́ων tīmĭ́ōn		τῑμῐ́ων tīmĭ́ōn
Dative		τῑμῐ́ῳ tīmĭ́ōi		τῑμῐ́ῳ tīmĭ́ōi		τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin		τῑμῐ́οιν tīmĭ́oin		τῑμῐ́οις tīmĭ́ois		τῑμῐ́οις tīmĭ́ois
Accusative		τῑ́μῐον tī́mĭon		τῑ́μῐον tī́mĭon		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑμῐ́ους tīmĭ́ous		τῑ́μῐᾰ tī́mĭă
Vocative		τῑ́μῐε tī́mĭe		τῑ́μῐον tī́mĭon		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑμῐ́ω tīmĭ́ō		τῑ́μῐοι tī́mĭoi		τῑ́μῐᾰ tī́mĭă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		τῑμῐ́ως tīmĭ́ōs				τῑμῐώτερος tīmĭṓteros				τῑμῐώτᾰτος tīmĭṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

• Greek: τίμιος (tímios)

References

• “τίμιος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press

Greek

Etymology

From Ancient Greek τίμιος (tímios), from τιμή (timḗ), τιμῶ (timô).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈti.mi.os/

Adjective

τίμιος • (tímios) m (feminine τίμια, neuter τίμιο)

1. honest, honourable, fair, decent
2. holy

Declension

Declension of τίμιος

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	τίμιος (tímios)	τίμια (tímia)	τίμιο (tímio)		τίμιοι (tímioi)	τίμιες (tímies)	τίμια (tímia)
genitive	τίμιου (tímiou)	τίμιας (tímias)	τίμιου (tímiou)		τίμιων (tímion)	τίμιων (tímion)	τίμιων (tímion)
accusative	τίμιο (tímio)	τίμια (tímia)	τίμιο (tímio)		τίμιους (tímious)	τίμιες (tímies)	τίμια (tímia)
vocative	τίμιε (tímie)	τίμια (tímia)	τίμιο (tímio)		τίμιοι (tímioi)	τίμιες (tímies)	τίμια (tímia)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο τίμιος, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο τίμιος, etc.)

Degrees of comparison by suffixation

comparative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative τιμιότερος (timióteros) τιμιότερη (timióteri) τιμιότερο (timiótero) τιμιότεροι (timióteroi) τιμιότερες (timióteres) τιμιότερα (timiótera) genitive τιμιότερου (timióterou) τιμιότερης (timióteris) τιμιότερου (timióterou) τιμιότερων (timióteron) τιμιότερων (timióteron) τιμιότερων (timióteron) accusative τιμιότερο (timiótero) τιμιότερη (timióteri) τιμιότερο (timiótero) τιμιότερους (timióterous) τιμιότερες (timióteres) τιμιότερα (timiótera) vocative τιμιότερε (timiótere) τιμιότερη (timióteri) τιμιότερο (timiótero) τιμιότεροι (timióteroi) τιμιότερες (timióteres) τιμιότερα (timiótera) Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο τιμιότερος (o timióteros), etc. absolute superlative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative τιμιότατος (timiótatos) τιμιότατη (timiótati) τιμιότατο (timiótato) τιμιότατοι (timiótatoi) τιμιότατες (timiótates) τιμιότατα (timiótata) genitive τιμιότατου (timiótatou) τιμιότατης (timiótatis) τιμιότατου (timiótatou) τιμιότατων (timiótaton) τιμιότατων (timiótaton) τιμιότατων (timiótaton) accusative τιμιότατο (timiótato) τιμιότατη (timiótati) τιμιότατο (timiótato) τιμιότατους (timiótatous) τιμιότατες (timiótates) τιμιότατα (timiótata) vocative τιμιότατε (timiótate) τιμιότατη (timiótati) τιμιότατο (timiótato) τιμιότατοι (timiótatoi) τιμιότατες (timiótates) τιμιότατα (timiótata)

Related terms

• ανεντιμότητα f (anentimótita, “dishonesty”)
• αφιλοτιμία f (afilotimía, “meanness, dishonesty”)
• αφιλότιμος (afilótimos, “mean, dishonest”, adjective)
• εντιμότητα f (entimótita, “honesty”)
• τιμιότητα f (timiótita, “honesty”)
• and see: ατιμία f (atimía, “dishonesty”)

Further reading

• “τίμιος”, in Platform to search dictionaries of modern and medieval Greek at the Centre for the Greek language