Jump to content

викинг

From Wiktionary, the free dictionary

Bulgarian

[edit]

Noun

[edit]

викинг (vikingm

  1. viking

References

[edit]
  • викинг”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Sofia: Bulgarian Academy of Sciences, 2014
  • викинг”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Chitanka, 2010

Macedonian

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [ˈvikiŋk]
  • Hyphenation: ви‧кинг

Noun

[edit]

ви́кинг (víkingm (plural ви́кинзи, relational adjective ви́киншки)

  1. Viking

Declension

[edit]
Declension of викинг
singular plural
indefinite викинг (viking) викинзи (vikinzi)
definite unspecified викингот (vikingot) викинзите (vikinzite)
definite proximal викингов (vikingov) викинзиве (vikinzive)
definite distal викингон (vikingon) викинзине (vikinzine)
vocative викингу (vikingu) викинзи (vikinzi)
count form викинга (vikinga)

References

[edit]
  • викинг” in Дигитален речник на македонскиот јазик (Digitalen rečnik na makedonskiot jazik) [Digital dictionary of the Macedonian language] − drmj.eu

Russian

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [ˈvʲikʲɪnk]
  • Audio:(file)

Noun

[edit]

ви́кинг (víkingm anim (genitive ви́кинга, nominative plural ви́кинги, genitive plural ви́кингов)

  1. Viking

Declension

[edit]

Descendants

[edit]
  • Armenian: վիկինգ (viking)