Jump to content

каруца

From Wiktionary, the free dictionary

Bulgarian

[edit]

Etymology

[edit]

    Borrowed from Romanian căruță.

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    кару́ца • (karúca) f

    1. carriage, wagon
      • 1903, Елин Пелин, Андрешко:
        Четирите колелета на каруцата запръскаха по-силно из рядката кал на селския път.
        Četirite koleleta na karucata zaprăskaha po-silno iz rjadkata kal na selskija păt.
        The wagon's four wheels splashed ever more vigorously through the slush of the village road.

    Declension

    [edit]
    Declension of кару́ца
    singular plural
    indefinite кару́ца
    karúca
    кару́ци
    karúci
    definite кару́цата
    karúcata
    кару́ците
    karúcite

    References

    [edit]
    • “каруца”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Sofia: Bulgarian Academy of Sciences, 2014
    • “каруца”, in Речник на българския език [Dictionary of the Bulgarian Language] (in Bulgarian), Chitanka, 2010