коныч

Southern Altai

Etymology

From Proto-Turkic *kōnč. Cognate to Kyrgyz конч (konc), etc.

Noun

коныч • (konïč)

1. bootleg

Declension

Inflection of коныч

	singular	plural
absolute	коныч (konïč)	конычтар (konïčtar)
definite genitive	конычтыҥ (konïčtïŋ)	конычтардыҥ (konïčtardïŋ)
dative	конычка (konïčka)	конычтарга (konïčtarga)
definite accusative	конычты (konïčtï)	конычтарды (konïčtardï)
locative	конычта (konïčta)	конычтарда (konïčtarda)
ablative	конычтаҥ (konïčtaŋ)	конычтардаҥ (konïčtardaŋ)

References

• N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “коныч”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN