монгол

See also: Монгол and моңғол

Buryat

Pronunciation

• IPA^(key): /mɔɴ.ɢɔl/, [mɔɴ.ɢɜl]
• Hyphenation: мон‧гол

Noun

монгол • (mongol) (plural монголшууд)

1. a Mongol, a Mongolian (person)
2. (attributive) Mongolian

   монгол хэлэн ― mongol xelen ― the Mongolian language

Declension

Declension of монгол

		singular	plural
nominative		монгол (mongol)	монголшууд (mongolšuud)
genitive	attributive	монголой (mongoloj)	монголшуудай (mongolšuudaj)
	substantive singular	монголойнхи (mongolojnxi)	монголшуудайнхи (mongolšuudajnxi)
	substantive plural	монголойнхид (mongolojnxid)	монголшуудайнхид (mongolšuudajnxid)
dative-locative	adverbial	монголдо (mongoldo)	монголшуудта (mongolšuudta)
	adjectival locative	монголдохи (mongoldoxi)	монголшуудтахи (mongolšuudtaxi)
accusative	indefinite	монгол (mongol)	монголшуудые (mongolšuudyje)
	definite	монголые (mongolyje)
instrumental		ооор (ooor)	монголшуудаар (mongolšuudaar)
comitative		монголтой (mongoltoj)	монголшуудтай (mongolšuudtaj)
ablative		монголһоо (mongolhoo)	монголшуудһаа (mongolšuudhaa)

Mongolian

Mongolian	Cyrillic
ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ (mongɣol)	монгол (mongol)

Etymology

From Classical Mongolian ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ (mongɣol), from Middle Mongol ᠮᠣᠩᠬᠣᠯ (mongqol).

Compare also Buryat монгол (mongol), Written Oirat ᡏᡆᡊᡎᡆᠯ (mongɣol), Kalmyk моңһл (moñğl); Tuvan моол (mool), Khakas моол (mool), Southern Altai моҥол (moŋol); Jurchen [script needed] (*moŋgu), Manchu ᠮᠣᠩᡤᠣ (monggo); etc.

Pronunciation

• IPA^(key): /mɔŋ.ɢɔɮ/, [ˈmɔ̙ɴ.ɢɞ̙̆ɮ]
• Hyphenation: мон‧гол

Noun

монгол • (mongol)

1. a Mongol, a Mongolian (person)

   Чингис хаан бол хамгийн алдартай монгол.

   Čingis xaan bol xamgiin aldartaj mongol.

   Genghis Khan is the most famous Mongolian.

2. (attributive) Mongolian

   монгол үндэстэн ― mongol ündesten ― the Mongolian nation

   монгол хэл ― mongol xel ― the Mongolian language

   монгол хэлээр, монголоор ― mongol xeleer, mongoloor ― in the Mongolian language, in Mongolian

Declension

Declension of монгол (о-harmonic regular чууд-pl)

attributive монгол mongol singular / indefinite definite plural nominative монгол mongol монголчууд mongolčuud genitive монголын mongolyn монголчуудын mongolčuudyn accusative монголыг mongolyg монголчуудыг mongolčuudyg dative-locative монголд mongold монголчуудад mongolčuudad ablative монголоос mongoloos монголчуудаас mongolčuudaas instrumental монголоор mongoloor монголчуудаар mongolčuudaar comitative монголтой mongoltoj монголчуудтай mongolčuudtaj privative монголгүй mongolgüj монголчуудгүй mongolčuudgüj directive монгол руу mongol ruu монголчууд руу mongolčuud ruu Reflexive possessive forms  singular / indefinite definite plural nominative монголоо mongoloo монголчуудаа mongolčuudaa genitive монголынхоо mongolynxoo монголчуудынхаа mongolčuudynxaa accusative монголыгоо mongolygoo монголчуудыгаа mongolčuudygaa dative-locative монголдоо mongoldoo монголчууддаа mongolčuuddaa ablative монголоосоо mongoloosoo монголчуудаасаа mongolčuudaasaa instrumental монголоороо mongolooroo монголчуудаараа mongolčuudaaraa comitative монголтойгоо mongoltojgoo монголчуудтайгаа mongolčuudtajgaa privative монголгүйгээ mongolgüjgee монголчуудгүйгээ mongolčuudgüjgee directive монгол руугаа mongol ruugaa монголчууд руугаа mongolčuud ruugaa independent genitive singular / indefinite definite plural singular possession монголынх mongolynx монголчуудынх mongolčuudynx collective possession монголынхон mongolynxon монголчуудынхан mongolčuudynxan

Derived terms

• Их Монгол улс (Ix Mongol uls)
• Монгол (Mongol)
• Монгол орон (Mongol oron)
• Монгол Улс (Mongol Uls)
• Монгол улс (Mongol uls)
• монголжих (mongolžix)
• монголжуу (mongolžuu)
• монголорх (mongolorx)
• монголорхог (mongolorxog)
• монголорхох (mongolorxox)
• монголорхуу (mongolorxuu)
• монголч (mongolč)
• монголчилго (mongolčilgo)
• монголчлох (mongolčlox)
• монголших (mongolšix)

Related terms

• монгор (mongor)

Descendants

• → Japanese: モンゴル (Mongoru)

Russian

Alternative forms

• монго́лъ (mongól) — pre-1918 spelling
• мунга́л (mungál) — archaic
• мунга́лъ (mungál) — pre-1918 spelling, archaic

Etymology

Borrowed from Classical Mongolian ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ (mongɣol), from Middle Mongol ᠮᠣᠩᠬᠣᠯ (mongqol).

Pronunciation

• IPA^(key): [mɐnˈɡoɫ]

• Audio:

  (file)

Noun

монго́л • (mongól) m anim (genitive монго́ла, nominative plural монго́лы, genitive plural монго́лов, female equivalent монго́лка)

1. Mongol, Mongolian (person)
2. Mongolian (horse)

Declension

Declension of монго́л (anim masc-form hard-stem accent-a) 

	singular	plural
nominative	монго́л mongól	монго́лы mongóly
genitive	монго́ла mongóla	монго́лов mongólov
dative	монго́лу mongólu	монго́лам mongólam
accusative	монго́ла mongóla	монго́лов mongólov
instrumental	монго́лом mongólom	монго́лами mongólami
prepositional	монго́ле mongóle	монго́лах mongólax

Related terms

• Монго́лия (Mongólija)
• монго́лка (mongólka)
• монго́льский (mongólʹskij)

Ukrainian

Etymology

Borrowed from Mongolian монгол (mongol).

Pronunciation

• IPA^(key): [mɔnˈɦɔɫ]

• Audio:

  (file)

Noun

монго́л • (monhól) m pers (genitive монго́ла, nominative plural монго́ли, genitive plural монго́лів, female equivalent монго́лка)

1. Mongol, Mongolian (person)

Declension

Declension of монго́л
(pers hard masc-form accent-a)

	singular	plural
nominative	монго́л monhól	монго́ли monhóly
genitive	монго́ла monhóla	монго́лів monhóliv
dative	монго́лові, монго́лу monhólovi, monhólu	монго́лам monhólam
accusative	монго́ла monhóla	монго́лів monhóliv
instrumental	монго́лом monhólom	монго́лами monhólamy
locative	монго́лові, монго́лі monhólovi, monhóli	монго́лах monhólax
vocative	монго́ле monhóle	монго́ли monhóly

Related terms

• Монго́лія (Monhólija)
• монго́лка (monhólka)
• монго́льський (monhólʹsʹkyj)

References

• Bilodid, I. K., editor (1970–1980), “монгол”, in Словник української мови: в 11 т. [Dictionary of the Ukrainian Language: in 11 vols] (in Ukrainian), Kyiv: Naukova Dumka
• Shyrokov, V. A., editor (2010–2025), “монгол”, in Словник української мови: у 20 т. [Dictionary of the Ukrainian Language: in 20 vols] (in Ukrainian), volumes 1–15 (а – п'ять), Kyiv: Naukova Dumka; Ukrainian Lingua-Information Fund, →ISBN

Yakut

Alternative forms

• монгуол (monguol)

Etymology

Borrowed from Russian монго́л (mongól), from Classical Mongolian ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ (mongɣol), from Middle Mongol ᠮᠣᠩᠬᠣᠯ (mongqol).

Pronunciation

• IPA^(key): /moŋ.ɡu͡ol/, [mo̽ŋ.ɡu͡o̞l]
• Hyphenation: мон‧гол

Noun

монгол • (mongol)

1. Mongol (person)
   1. (attributively) Mongolian

Declension

This noun needs an inflection-table template.

Derived terms

• монголлаа (mongollaa)
• монголлуу (mongolluu)

Related terms

• Монголия (Mongoliya, “Mongolia”)
• монгольскай (mongolʹskay, “Mongolian”, adjective)