խոստումն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

խոստանամ (xostanam) +‎ -ումն (-umn)

Noun[edit]

խոստումն (xostumn)

  1. promise, word, word of honour, good faith, engagement, obligation
    խոստումն տալxostumn talto give one's word, to promise
    պահել զխոստումն, կալ ի խոստմանpahel zxostumn, kal i xostmanto keep one's word or promise
    չպահել զխոստումն, չկալ ի խոստմաննčʿpahel zxostumn, čʿkal i xostmannto break one's promise, to fail to keep one's word
    մեծամեծ խոստմունս առնելmecamec xostmuns aṙnelto promise mountains of gold, wonders
    սնոտի խոստմունքsnoti xostmunkʿvain or empty promises, fair words only
    սնոտի խոստմամբք պարարելsnoti xostmambkʿ pararelto nourish with vain promises
  2. offer, tender
  3. protestation, declaration
  4. profession

Declension[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “խոստումն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy