վկայութիւն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From վկայ (vkay, witness) +‎ -ութիւն (-utʿiwn) or վկայեմ (vkayem, to witness) +‎ -ութիւն (-utʿiwn).

Noun[edit]

վկայութիւն (vkayutʿiwn)

  1. witness, testimony, evidence, deposition, attestation
    վկայութիւն յաւիտենիցvkayutʿiwn yawitenicʿeternal witness
    վկայութիւն տալ, դնելvkayutʿiwn tal, dnelto bear witness or testimony to, to testify; to protest
    վկայութիւն ի մէջ բերել, մատուցանելvkayutʿiwn i mēǰ berel, matucʿanelto quote, to cite
  2. opinion, authority
    ըստ վկայութեան ամենայն աշխարհիəst vkayutʿean amenayn ašxarhiaccording to universal opinion
  3. certificate
  4. allegation, citation
  5. martyrdom

Declension[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “վկայութիւն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy