փախստական

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian փախստական (pʿaxstakan); see it for more.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

փախստական (pʿaxstakan)

  1. fugitive, runaway

Declension[edit]

Noun[edit]

փախստական (pʿaxstakan)

  1. fugitive, runaway
  2. refugee

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From փախուստ (pʿaxust) +‎ -ական (-akan).

Noun[edit]

փախստական (pʿaxstakan) (singular genitive փախստականի, plural genitive փախստականաց)

  1. fugitive, deserter, runaway
    փախստական առնել, արկանել, հանել, վարել, տալpʿaxstakan aṙnel, arkanel, hanel, varel, tal — to put to flight
    փախստական լինել, գնալ, երթալ, դառնալ, անկանել, դիմելpʿaxstakan linel, gnal, ertʿal, daṙnal, ankanel, dimel — to take to flight, to turn tail, to run away

Declension[edit]

Adjective[edit]

փախստական (pʿaxstakan) (singular genitive փախստականի, plural genitive փախստականաց))

  1. fugitive, fleeing
    փախստական ծառայpʿaxstakan caṙay — runaway slave
  2. (figuratively) fleeting, transient

Declension[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • փախստական in Mathias Bedrossian (1879), New Dictionary Armenian–English, Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • փախստական in Gabriēl Awetikʿean, Xačʿatur Siwrmēlean, Mkrtičʿ Awgerean (1836–37), Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language], in 2 vols, Venice: S. Lazarus Armenian Academy