Jump to content

اشتراط

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
ش ر ط (š r ṭ)
9 terms

Etymology

[edit]

Verbal noun of اِشْتَرَطَ (ištaraṭa).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

اِشْتِرَاط (ištirāṭm

  1. verbal noun of اِشْتَرَطَ (ištaraṭa) (form VIII)

Declension

[edit]
Declension of noun اِشْتِرَاط (ištirāṭ)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal اِشْتِرَاط
ištirāṭ
الِاشْتِرَاط
al-ištirāṭ
اِشْتِرَاط
ištirāṭ
nominative اِشْتِرَاطٌ
ištirāṭun
الِاشْتِرَاطُ
al-ištirāṭu
اِشْتِرَاطُ
ištirāṭu
accusative اِشْتِرَاطًا
ištirāṭan
الِاشْتِرَاطَ
al-ištirāṭa
اِشْتِرَاطَ
ištirāṭa
genitive اِشْتِرَاطٍ
ištirāṭin
الِاشْتِرَاطِ
al-ištirāṭi
اِشْتِرَاطِ
ištirāṭi

Descendants

[edit]
  • Ottoman Turkish: اشتراط (iştirât)