Jump to content

بهر

From Wiktionary, the free dictionary
See also: بٕۂر and بٕہٕر

Arabic

[edit]
Root
ب ه ر (b h r)
4 terms

Etymology 1

[edit]

Compare Hebrew בָּהִיר (bahír, bright, light, clear).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

بَهَرَ (bahara) I (non-past يَبْهَرُ (yabharu), verbal noun بُهُور (buhūr))

  1. to allure, to blind, to seduce
  2. to dazzle
  3. to glimmer, to shine, to illuminate
    Synonyms: أَضاءَ (ʔaḍāʔa), تَأَلَّقَ (taʔallaqa)
    بَهَرَتِ ٱلشَّمْسُ ٱلْبِقَاعَ وَٱلسُّهُولَ
    baharati š-šamsu l-biqāʕa was-suhūla
    The sun illuminated the places and the plains.
Conjugation
[edit]
Conjugation of بَهَرَ (I, sound, a ~ a, full passive (?), verbal noun بُهُور)
verbal noun
الْمَصْدَر
بُهُور
buhūr
active participle
اِسْم الْفَاعِل
بَاهِر
bāhir
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مَبْهُور
mabhūr
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m بَهَرْتُ
bahartu
بَهَرْتَ
baharta
بَهَرَ
bahara
بَهَرْتُمَا
bahartumā
بَهَرَا
baharā
بَهَرْنَا
baharnā
بَهَرْتُمْ
bahartum
بَهَرُوا
baharū
f بَهَرْتِ
baharti
بَهَرَتْ
baharat
بَهَرَتَا
baharatā
بَهَرْتُنَّ
bahartunna
بَهَرْنَ
baharna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أَبْهَرُ
ʔabharu
تَبْهَرُ
tabharu
يَبْهَرُ
yabharu
تَبْهَرَانِ
tabharāni
يَبْهَرَانِ
yabharāni
نَبْهَرُ
nabharu
تَبْهَرُونَ
tabharūna
يَبْهَرُونَ
yabharūna
f تَبْهَرِينَ
tabharīna
تَبْهَرُ
tabharu
تَبْهَرَانِ
tabharāni
تَبْهَرْنَ
tabharna
يَبْهَرْنَ
yabharna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أَبْهَرَ
ʔabhara
تَبْهَرَ
tabhara
يَبْهَرَ
yabhara
تَبْهَرَا
tabharā
يَبْهَرَا
yabharā
نَبْهَرَ
nabhara
تَبْهَرُوا
tabharū
يَبْهَرُوا
yabharū
f تَبْهَرِي
tabharī
تَبْهَرَ
tabhara
تَبْهَرَا
tabharā
تَبْهَرْنَ
tabharna
يَبْهَرْنَ
yabharna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أَبْهَرْ
ʔabhar
تَبْهَرْ
tabhar
يَبْهَرْ
yabhar
تَبْهَرَا
tabharā
يَبْهَرَا
yabharā
نَبْهَرْ
nabhar
تَبْهَرُوا
tabharū
يَبْهَرُوا
yabharū
f تَبْهَرِي
tabharī
تَبْهَرْ
tabhar
تَبْهَرَا
tabharā
تَبْهَرْنَ
tabharna
يَبْهَرْنَ
yabharna
imperative
الْأَمْر
m اِبْهَرْ
ibhar
اِبْهَرَا
ibharā
اِبْهَرُوا
ibharū
f اِبْهَرِي
ibharī
اِبْهَرْنَ
ibharna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m بُهِرْتُ
buhirtu
بُهِرْتَ
buhirta
بُهِرَ
buhira
بُهِرْتُمَا
buhirtumā
بُهِرَا
buhirā
بُهِرْنَا
buhirnā
بُهِرْتُمْ
buhirtum
بُهِرُوا
buhirū
f بُهِرْتِ
buhirti
بُهِرَتْ
buhirat
بُهِرَتَا
buhiratā
بُهِرْتُنَّ
buhirtunna
بُهِرْنَ
buhirna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُبْهَرُ
ʔubharu
تُبْهَرُ
tubharu
يُبْهَرُ
yubharu
تُبْهَرَانِ
tubharāni
يُبْهَرَانِ
yubharāni
نُبْهَرُ
nubharu
تُبْهَرُونَ
tubharūna
يُبْهَرُونَ
yubharūna
f تُبْهَرِينَ
tubharīna
تُبْهَرُ
tubharu
تُبْهَرَانِ
tubharāni
تُبْهَرْنَ
tubharna
يُبْهَرْنَ
yubharna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُبْهَرَ
ʔubhara
تُبْهَرَ
tubhara
يُبْهَرَ
yubhara
تُبْهَرَا
tubharā
يُبْهَرَا
yubharā
نُبْهَرَ
nubhara
تُبْهَرُوا
tubharū
يُبْهَرُوا
yubharū
f تُبْهَرِي
tubharī
تُبْهَرَ
tubhara
تُبْهَرَا
tubharā
تُبْهَرْنَ
tubharna
يُبْهَرْنَ
yubharna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُبْهَرْ
ʔubhar
تُبْهَرْ
tubhar
يُبْهَرْ
yubhar
تُبْهَرَا
tubharā
يُبْهَرَا
yubharā
نُبْهَرْ
nubhar
تُبْهَرُوا
tubharū
يُبْهَرُوا
yubharū
f تُبْهَرِي
tubharī
تُبْهَرْ
tubhar
تُبْهَرَا
tubharā
تُبْهَرْنَ
tubharna
يُبْهَرْنَ
yubharna

Etymology 2

[edit]

Verbification of بَهَار (bahār, spice)

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

بَهَّرَ (bahhara) II (non-past يُبَهِّرُ (yubahhiru), verbal noun تَبْهِير (tabhīr))

  1. to add spices
Conjugation
[edit]
Conjugation of بَهَّرَ (II, sound, full passive, verbal noun تَبْهِير)
verbal noun
الْمَصْدَر
تَبْهِير
tabhīr
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُبَهِّر
mubahhir
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُبَهَّر
mubahhar
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m بَهَّرْتُ
bahhartu
بَهَّرْتَ
bahharta
بَهَّرَ
bahhara
بَهَّرْتُمَا
bahhartumā
بَهَّرَا
bahharā
بَهَّرْنَا
bahharnā
بَهَّرْتُمْ
bahhartum
بَهَّرُوا
bahharū
f بَهَّرْتِ
bahharti
بَهَّرَتْ
bahharat
بَهَّرَتَا
bahharatā
بَهَّرْتُنَّ
bahhartunna
بَهَّرْنَ
bahharna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُبَهِّرُ
ʔubahhiru
تُبَهِّرُ
tubahhiru
يُبَهِّرُ
yubahhiru
تُبَهِّرَانِ
tubahhirāni
يُبَهِّرَانِ
yubahhirāni
نُبَهِّرُ
nubahhiru
تُبَهِّرُونَ
tubahhirūna
يُبَهِّرُونَ
yubahhirūna
f تُبَهِّرِينَ
tubahhirīna
تُبَهِّرُ
tubahhiru
تُبَهِّرَانِ
tubahhirāni
تُبَهِّرْنَ
tubahhirna
يُبَهِّرْنَ
yubahhirna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُبَهِّرَ
ʔubahhira
تُبَهِّرَ
tubahhira
يُبَهِّرَ
yubahhira
تُبَهِّرَا
tubahhirā
يُبَهِّرَا
yubahhirā
نُبَهِّرَ
nubahhira
تُبَهِّرُوا
tubahhirū
يُبَهِّرُوا
yubahhirū
f تُبَهِّرِي
tubahhirī
تُبَهِّرَ
tubahhira
تُبَهِّرَا
tubahhirā
تُبَهِّرْنَ
tubahhirna
يُبَهِّرْنَ
yubahhirna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُبَهِّرْ
ʔubahhir
تُبَهِّرْ
tubahhir
يُبَهِّرْ
yubahhir
تُبَهِّرَا
tubahhirā
يُبَهِّرَا
yubahhirā
نُبَهِّرْ
nubahhir
تُبَهِّرُوا
tubahhirū
يُبَهِّرُوا
yubahhirū
f تُبَهِّرِي
tubahhirī
تُبَهِّرْ
tubahhir
تُبَهِّرَا
tubahhirā
تُبَهِّرْنَ
tubahhirna
يُبَهِّرْنَ
yubahhirna
imperative
الْأَمْر
m بَهِّرْ
bahhir
بَهِّرَا
bahhirā
بَهِّرُوا
bahhirū
f بَهِّرِي
bahhirī
بَهِّرْنَ
bahhirna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m بُهِّرْتُ
buhhirtu
بُهِّرْتَ
buhhirta
بُهِّرَ
buhhira
بُهِّرْتُمَا
buhhirtumā
بُهِّرَا
buhhirā
بُهِّرْنَا
buhhirnā
بُهِّرْتُمْ
buhhirtum
بُهِّرُوا
buhhirū
f بُهِّرْتِ
buhhirti
بُهِّرَتْ
buhhirat
بُهِّرَتَا
buhhiratā
بُهِّرْتُنَّ
buhhirtunna
بُهِّرْنَ
buhhirna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُبَهَّرُ
ʔubahharu
تُبَهَّرُ
tubahharu
يُبَهَّرُ
yubahharu
تُبَهَّرَانِ
tubahharāni
يُبَهَّرَانِ
yubahharāni
نُبَهَّرُ
nubahharu
تُبَهَّرُونَ
tubahharūna
يُبَهَّرُونَ
yubahharūna
f تُبَهَّرِينَ
tubahharīna
تُبَهَّرُ
tubahharu
تُبَهَّرَانِ
tubahharāni
تُبَهَّرْنَ
tubahharna
يُبَهَّرْنَ
yubahharna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُبَهَّرَ
ʔubahhara
تُبَهَّرَ
tubahhara
يُبَهَّرَ
yubahhara
تُبَهَّرَا
tubahharā
يُبَهَّرَا
yubahharā
نُبَهَّرَ
nubahhara
تُبَهَّرُوا
tubahharū
يُبَهَّرُوا
yubahharū
f تُبَهَّرِي
tubahharī
تُبَهَّرَ
tubahhara
تُبَهَّرَا
tubahharā
تُبَهَّرْنَ
tubahharna
يُبَهَّرْنَ
yubahharna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُبَهَّرْ
ʔubahhar
تُبَهَّرْ
tubahhar
يُبَهَّرْ
yubahhar
تُبَهَّرَا
tubahharā
يُبَهَّرَا
yubahharā
نُبَهَّرْ
nubahhar
تُبَهَّرُوا
tubahharū
يُبَهَّرُوا
yubahharū
f تُبَهَّرِي
tubahharī
تُبَهَّرْ
tubahhar
تُبَهَّرَا
tubahharā
تُبَهَّرْنَ
tubahharna
يُبَهَّرْنَ
yubahharna

Ottoman Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

From Classical Persian بهر (ba-har, at, by, to, or in every or each), from با (ba, with) +‎ هر (har).

Determiner

[edit]

بهر (beher)

  1. synonym of هر (her, each, every)

Further reading

[edit]

Persian

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Middle Persian [Book Pahlavi needed] (bʾhl /⁠bahr⁠/, share, portion). Doublet of برخ (barx).

Pronunciation

[edit]
 

Readings
Classical reading? bahr
Dari reading? bahr
Iranian reading? bahr
Tajik reading? bahr

Noun

[edit]

بهر (bahr)

  1. share, portion
    Synonyms: سهم (sahm), نیاوه (niyâve), قسمت (qesmat), بخش (baxš)
    • c. 1011, Abu'l-Qāsim Firdawsī, “The tale of Suhrāb”, in شاهنامه [Book of Kings]‎[1]:
      چو بر دشت مر رخش را یافتند
      سوی بند کردنش بشتافتند
      گرفتند و بردند پویان به شهر
      همی هر یک از رخش جستند بهر
      čū bar dašt mar raxš rā yāftand
      sōy-i band kardan-aš bištāftand
      giriftand u burdand pūyān ba šahr
      hamē har yak az raxš justand bahr
      When they found Rakhsh on the plain,
      They hastened to bind him.
      They took him and brought him to the city trotting,
      Each of them all sought their share of Rakhsh.
      (Classical Persian romanization)
  2. sake; usually in از بهر (az bahr-e, for the sake of).

Further reading

[edit]
  • Hayyim, Sulayman (1934), “بهر”, in New Persian–English dictionary, Teheran: Librairie-imprimerie Béroukhim