Jump to content

خوار

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
خ و ر (ḵ w r)
3 terms

Pronunciation 1

[edit]

Adjective

[edit]

خَوَّار (ḵawwār) (feminine خَوَّارَة (ḵawwāra), common plural خُور (ḵūr))

  1. flaccid, floppy, flabby, feeble
Declension
[edit]
Declension of adjective خَوَّار (ḵawwār)
singular masculine feminine
basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
indefinite definite indefinite definite
informal خَوَّار
ḵawwār
الْخَوَّار
al-ḵawwār
خَوَّارَة
ḵawwāra
الْخَوَّارَة
al-ḵawwāra
nominative خَوَّارٌ
ḵawwārun
الْخَوَّارُ
al-ḵawwāru
خَوَّارَةٌ
ḵawwāratun
الْخَوَّارَةُ
al-ḵawwāratu
accusative خَوَّارًا
ḵawwāran
الْخَوَّارَ
al-ḵawwāra
خَوَّارَةً
ḵawwāratan
الْخَوَّارَةَ
al-ḵawwārata
genitive خَوَّارٍ
ḵawwārin
الْخَوَّارِ
al-ḵawwāri
خَوَّارَةٍ
ḵawwāratin
الْخَوَّارَةِ
al-ḵawwārati
dual masculine feminine
indefinite definite indefinite definite
informal خَوَّارَيْن
ḵawwārayn
الْخَوَّارَيْن
al-ḵawwārayn
خَوَّارَتَيْن
ḵawwāratayn
الْخَوَّارَتَيْن
al-ḵawwāratayn
nominative خَوَّارَانِ
ḵawwārāni
الْخَوَّارَانِ
al-ḵawwārāni
خَوَّارَتَانِ
ḵawwāratāni
الْخَوَّارَتَانِ
al-ḵawwāratāni
accusative خَوَّارَيْنِ
ḵawwārayni
الْخَوَّارَيْنِ
al-ḵawwārayni
خَوَّارَتَيْنِ
ḵawwāratayni
الْخَوَّارَتَيْنِ
al-ḵawwāratayni
genitive خَوَّارَيْنِ
ḵawwārayni
الْخَوَّارَيْنِ
al-ḵawwārayni
خَوَّارَتَيْنِ
ḵawwāratayni
الْخَوَّارَتَيْنِ
al-ḵawwāratayni
plural masculine feminine
basic broken plural triptote basic broken plural triptote
indefinite definite indefinite definite
informal خُور
ḵūr
الْخُور
al-ḵūr
خُور
ḵūr
الْخُور
al-ḵūr
nominative خُورٌ
ḵūrun
الْخُورُ
al-ḵūru
خُورٌ
ḵūrun
الْخُورُ
al-ḵūru
accusative خُورًا
ḵūran
الْخُورَ
al-ḵūra
خُورًا
ḵūran
الْخُورَ
al-ḵūra
genitive خُورٍ
ḵūrin
الْخُورِ
al-ḵūri
خُورٍ
ḵūrin
الْخُورِ
al-ḵūri

Pronunciation 2

[edit]

Noun

[edit]

خُوَار (ḵuwārm

  1. verbal noun of خَارَ (ḵāra, to bellow, to low)
  2. mooing (of cattle)
Declension
[edit]
Declension of noun خُوَار (ḵuwār)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal خُوَار
ḵuwār
الْخُوَار
al-ḵuwār
خُوَار
ḵuwār
nominative خُوَارٌ
ḵuwārun
الْخُوَارُ
al-ḵuwāru
خُوَارُ
ḵuwāru
accusative خُوَارًا
ḵuwāran
الْخُوَارَ
al-ḵuwāra
خُوَارَ
ḵuwāra
genitive خُوَارٍ
ḵuwārin
الْخُوَارِ
al-ḵuwāri
خُوَارِ
ḵuwāri

Ottoman Turkish

[edit]

Adjective

[edit]

خوار (har, hor)

  1. alternative form of خور (hor)

References

[edit]
  • Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “خوار”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum[1], Vienna, column 1958

Persian

[edit]

Pronunciation

[edit]
 

Readings
Classical reading? xwār
Dari reading? xār
Iranian reading? xâr
Tajik reading? xor

Etymology 1

[edit]

    From Middle Persian [script needed] (hw'l /⁠xᵛār⁠/), from Proto-Iranian *ātra- / *āθra- (spirit, breath), of unknown further origin.[1]

    Adjective

    [edit]

    خوار (xvâr)

    1. (archaic) easy
    2. mean, abject
    Descendants
    [edit]
    • Kazakh: қор (qor)
    • Ottoman Turkish: خور (hor), خوار (har, hor)
    • Turkmen: har, hor

    Etymology 2

    [edit]

    See below.

    Verb

    [edit]

    خوار (xvâr)

    1. present stem form of خواردن (to eat, to consume)

    References

    [edit]
    1. ^ Rastorgujeva, V. S.; Edelʹman, D. I. (2000), Etimologičeskij slovarʹ iranskix jazykov [Etymological Dictionary of Iranian Languages] (in Russian), volume 1, Moscow: Vostochnaya Literatura, page 324

    Ushojo

    [edit]

    Etymology

    [edit]

    From Persian خوار (xvâr).

    Adjective

    [edit]

    خوار (xvār)

    1. weak
    2. vulnerable