Jump to content

سنار

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Noun

[edit]

سُنَّار (sunnārm (plural سَنَانِير (sanānīr))

  1. alternative form of سِنَّوْر (sinnawr, cat)

Declension

[edit]
Declension of noun سُنَّار (sunnār)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal سُنَّار
sunnār
السُّنَّار
as-sunnār
سُنَّار
sunnār
nominative سُنَّارٌ
sunnārun
السُّنَّارُ
as-sunnāru
سُنَّارُ
sunnāru
accusative سُنَّارًا
sunnāran
السُّنَّارَ
as-sunnāra
سُنَّارَ
sunnāra
genitive سُنَّارٍ
sunnārin
السُّنَّارِ
as-sunnāri
سُنَّارِ
sunnāri
dual indefinite definite construct
informal سُنَّارَيْن
sunnārayn
السُّنَّارَيْن
as-sunnārayn
سُنَّارَيْ
sunnāray
nominative سُنَّارَانِ
sunnārāni
السُّنَّارَانِ
as-sunnārāni
سُنَّارَا
sunnārā
accusative سُنَّارَيْنِ
sunnārayni
السُّنَّارَيْنِ
as-sunnārayni
سُنَّارَيْ
sunnāray
genitive سُنَّارَيْنِ
sunnārayni
السُّنَّارَيْنِ
as-sunnārayni
سُنَّارَيْ
sunnāray
plural basic broken plural diptote
indefinite definite construct
informal سَنَانِير
sanānīr
السَّنَانِير
as-sanānīr
سَنَانِير
sanānīr
nominative سَنَانِيرُ
sanānīru
السَّنَانِيرُ
as-sanānīru
سَنَانِيرُ
sanānīru
accusative سَنَانِيرَ
sanānīra
السَّنَانِيرَ
as-sanānīra
سَنَانِيرَ
sanānīra
genitive سَنَانِيرَ
sanānīra
السَّنَانِيرِ
as-sanānīri
سَنَانِيرِ
sanānīri

Persian

[edit]

Etymology 1

[edit]

From Parthian 𐫘𐫗𐫀𐫡 (snʾr /⁠snār⁠/, shallow, mudbank).

Pronunciation

[edit]

Readings
Classical reading? sanār
Dari reading? sanār
Iranian reading? senâr
Tajik reading? sanor

Noun

[edit]
Dari سنار
Iranian Persian
Tajik санор

سنار (sanâr)

  1. shoal, sandbank

Etymology 2

[edit]

*-θra-suffixed form of سنه (sunah, daughter-in-law).

Pronunciation

[edit]
 

Readings
Classical reading? sunār
Dari reading? sunār, sinār
Iranian reading? sonâr
Tajik reading? sunor, sinor

Noun

[edit]
Dari سنار
Iranian Persian
Tajik сунор, синор

سنار (sonâr)

  1. alternative form of سنه (sonah, daughter-in-law)

Further reading

[edit]
  • Vullers, Johann August (1856–1864), “سنار”, in Lexicon Persico-Latinum etymologicum cum linguis maxime cognatis Sanscrita et Zendica et Pehlevica comparatum, e lexicis persice scriptis Borhâni Qâtiu, Haft Qulzum et Bahâri agam et persico-turcico Farhangi-Shuûrî confectum, adhibitis etiam Castelli, Meninski, Richardson et aliorum operibus et auctoritate scriptorum Persicorum adauctum[1] (in Latin), volume II, Gießen: J. Ricker, page 325b
  • Vullers, Johann August (1856–1864), “سنه”, in Lexicon Persico-Latinum etymologicum cum linguis maxime cognatis Sanscrita et Zendica et Pehlevica comparatum, e lexicis persice scriptis Borhâni Qâtiu, Haft Qulzum et Bahâri agam et persico-turcico Farhangi-Shuûrî confectum, adhibitis etiam Castelli, Meninski, Richardson et aliorum operibus et auctoritate scriptorum Persicorum adauctum[2] (in Latin), volume II, Gießen: J. Ricker, page 339b

Urdu

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Middle Hindi سنار (sunār) (c. 1609) / سونار (svnar /⁠sūnār⁠/) (c. 1572) [1], from Apabhramsa 𑆱𑆶𑆤𑇀𑆤𑆳𑆫 (sunnāra), from Prakrit 𑀲𑀼𑀡𑁆𑀡𑀸𑀭 (suṇṇāra) from Sanskrit सुवर्णकार (suvarṇakāra),[2] compound of सुवर्ण (suvárṇa) +‎ कार (kāra).[3]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    سُنار (sunārm (female equivalent سُنارَن (sunāran), Hindi spelling सुनार)

    1. goldsmith

    Declension

    [edit]
    Declension of سنار
    singular plural
    direct سُنار (sunār) سُنار (sunār)
    oblique سُنار (sunār) سُناروں (sunārõ)
    vocative سُنار (sunār) سُنارو (sunāro)

    Derived terms

    [edit]

    References

    [edit]
    1. ^ سنار”, in اُردُو لُغَت (urdū luġat) (in Urdu), Ministry of Education: Government of Pakistan, 2017.
    2. ^ John Shakespear (1834), “سنار”, in A dictionary, Hindustani and English: with a copious index, fitting the work to serve, also, as a dictionary of English and Hindustani, 3rd edition, London: J.L. Cox and Son, →OCLC
    3. ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “suvarṇakāra”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 779

    Further reading

    [edit]