Jump to content

مطيع

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
ط و ع (ṭ w ʕ)
20 terms

Etymology

[edit]

Derived from the active participle of the verb أَطَاعَ (ʔaṭāʕa, to obey).

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

مُطِيع (muṭīʕ)

  1. obedient

Declension

[edit]
Declension of adjective مُطِيع (muṭīʕ)
singular masculine feminine
basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
indefinite definite indefinite definite
informal مُطِيع
muṭīʕ
الْمُطِيع
al-muṭīʕ
مُطِيعَة
muṭīʕa
الْمُطِيعَة
al-muṭīʕa
nominative مُطِيعٌ
muṭīʕun
الْمُطِيعُ
al-muṭīʕu
مُطِيعَةٌ
muṭīʕatun
الْمُطِيعَةُ
al-muṭīʕatu
accusative مُطِيعًا
muṭīʕan
الْمُطِيعَ
al-muṭīʕa
مُطِيعَةً
muṭīʕatan
الْمُطِيعَةَ
al-muṭīʕata
genitive مُطِيعٍ
muṭīʕin
الْمُطِيعِ
al-muṭīʕi
مُطِيعَةٍ
muṭīʕatin
الْمُطِيعَةِ
al-muṭīʕati
dual masculine feminine
indefinite definite indefinite definite
informal مُطِيعَيْن
muṭīʕayn
الْمُطِيعَيْن
al-muṭīʕayn
مُطِيعَتَيْن
muṭīʕatayn
الْمُطِيعَتَيْن
al-muṭīʕatayn
nominative مُطِيعَانِ
muṭīʕāni
الْمُطِيعَانِ
al-muṭīʕāni
مُطِيعَتَانِ
muṭīʕatāni
الْمُطِيعَتَانِ
al-muṭīʕatāni
accusative مُطِيعَيْنِ
muṭīʕayni
الْمُطِيعَيْنِ
al-muṭīʕayni
مُطِيعَتَيْنِ
muṭīʕatayni
الْمُطِيعَتَيْنِ
al-muṭīʕatayni
genitive مُطِيعَيْنِ
muṭīʕayni
الْمُطِيعَيْنِ
al-muṭīʕayni
مُطِيعَتَيْنِ
muṭīʕatayni
الْمُطِيعَتَيْنِ
al-muṭīʕatayni
plural masculine feminine
plural unknown sound feminine plural
indefinite definite indefinite definite
informal ? ? مُطِيعَات
muṭīʕāt
الْمُطِيعَات
al-muṭīʕāt
nominative ? ? مُطِيعَاتٌ
muṭīʕātun
الْمُطِيعَاتُ
al-muṭīʕātu
accusative ? ? مُطِيعَاتٍ
muṭīʕātin
الْمُطِيعَاتِ
al-muṭīʕāti
genitive ? ? مُطِيعَاتٍ
muṭīʕātin
الْمُطِيعَاتِ
al-muṭīʕāti

Descendants

[edit]
  • Azerbaijani: müti
  • Ottoman Turkish: مطیع (mutî')
  • Turkmen: mutyg