अकाल

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Sanskrit अकाल (akāla).

Adjective[edit]

अकाल (akāl) (Urdu spelling اکال)

  1. untimely, unseasonable, inopportune, premature

Noun[edit]

अकाल (akālm (Urdu spelling اکال)

  1. an inopportune or unseasonable time
  2. untimeliness, unseasonableness;
  3. a bad season, a season of scarcity
  4. drought, scarcity, dearth, famine
  5. extremity, pinch
  6. (Sikhism) Akal

See also[edit]

References[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

अ- (a-) +‎ काल (kāla)

Adjective[edit]

अकाल (akāla)

  1. unseasonable

Noun[edit]

अकाल (akālam

  1. a wrong or bad time

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अकाल
Nom. sg. अकालः (akālaḥ)
Gen. sg. अकालस्य (akālasya)
Singular Dual Plural
Nominative अकालः (akālaḥ) अकालौ (akālau) अकालाः (akālāḥ)
Vocative अकाल (akāla) अकालौ (akālau) अकालाः (akālāḥ)
Accusative अकालम् (akālam) अकालौ (akālau) अकालान् (akālān)
Instrumental अकालेन (akālena) अकालाभ्याम् (akālābhyām) अकालैः (akālaiḥ)
Dative अकालाय (akālāya) अकालाभ्याम् (akālābhyām) अकालेभ्यः (akālebhyaḥ)
Ablative अकालात् (akālāt) अकालाभ्याम् (akālābhyām) अकालेभ्यः (akālebhyaḥ)
Genitive अकालस्य (akālasya) अकालयोः (akālayoḥ) अकालानाम् (akālānām)
Locative अकाले (akāle) अकालयोः (akālayoḥ) अकालेषु (akāleṣu)

Descendants[edit]