अकाल

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit अकाल (akāla).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

अकाल (akālm (Urdu spelling اکال)

  1. famine; scarcity
    देश में बहुत भयानक अकाल पड़ा है।
    deś mẽ bahut bhayānak akāl paṛā hai.
    There is a terrible famine happening in the nation.
  2. an inopportune time
  3. (Sikhism) Akal

Declension[edit]

Declension of अकाल
singular plural
direct अकाल (akāl) अकाल (akāl)
oblique अकाल (akāl) अकालों (akālõ)
vocative अकाल (akāl) अकालो (akālo)

Adjective[edit]

अकाल (akāl) (Urdu spelling اکال)

  1. untimely, unseasonable, inopportune, premature

See also[edit]

References[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

अ- (a-) +‎ काल (kāla)

Adjective[edit]

अकाल (akāla)

  1. unseasonable

Noun[edit]

अकाल (akālam

  1. a wrong or bad time

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अकाल
Nom. sg. अकालः (akālaḥ)
Gen. sg. अकालस्य (akālasya)
Singular Dual Plural
Nominative अकालः (akālaḥ) अकालौ (akālau) अकालाः (akālāḥ)
Vocative अकाल (akāla) अकालौ (akālau) अकालाः (akālāḥ)
Accusative अकालम् (akālam) अकालौ (akālau) अकालान् (akālān)
Instrumental अकालेन (akālena) अकालाभ्याम् (akālābhyām) अकालैः (akālaiḥ)
Dative अकालाय (akālāya) अकालाभ्याम् (akālābhyām) अकालेभ्यः (akālebhyaḥ)
Ablative अकालात् (akālāt) अकालाभ्याम् (akālābhyām) अकालेभ्यः (akālebhyaḥ)
Genitive अकालस्य (akālasya) अकालयोः (akālayoḥ) अकालानाम् (akālānām)
Locative अकाले (akāle) अकालयोः (akālayoḥ) अकालेषु (akāleṣu)

Descendants[edit]