Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search



अपभ्रंश ‎(apa-bhraṃśám

  1. falling down, a fall
  2. corrupted form of a word, corruption
  3. ungrammatical language
  4. the most corrupt of the Prakrit dialects


Masculine a-stem declension of अपभ्रंश
Nom. sg. अपभ्रंशः ‎(apabhraṃśaḥ)
Gen. sg. अपभ्रंशस्य ‎(apabhraṃśasya)
Singular Dual Plural
Nominative अपभ्रंशः ‎(apabhraṃśaḥ) अपभ्रंशौ ‎(apabhraṃśau) अपभ्रंशाः ‎(apabhraṃśāḥ)
Vocative अपभ्रंश ‎(apabhraṃśa) अपभ्रंशौ ‎(apabhraṃśau) अपभ्रंशाः ‎(apabhraṃśāḥ)
Accusative अपभ्रंशम् ‎(apabhraṃśam) अपभ्रंशौ ‎(apabhraṃśau) अपभ्रंशान् ‎(apabhraṃśān)
Instrumental अपभ्रंशेन ‎(apabhraṃśena) अपभ्रंशाभ्याम् ‎(apabhraṃśābhyām) अपभ्रंशैः ‎(apabhraṃśaiḥ)
Dative अपभ्रंशाय ‎(apabhraṃśāya) अपभ्रंशाभ्याम् ‎(apabhraṃśābhyām) अपभ्रंशेभ्यः ‎(apabhraṃśebhyaḥ)
Ablative अपभ्रंशात् ‎(apabhraṃśāt) अपभ्रंशाभ्याम् ‎(apabhraṃśābhyām) अपभ्रंशेभ्यः ‎(apabhraṃśebhyaḥ)
Genitive अपभ्रंशस्य ‎(apabhraṃśasya) अपभ्रंशयोः ‎(apabhraṃśayoḥ) अपभ्रंशानाम् ‎(apabhraṃśānām)
Locative अपभ्रंशे ‎(apabhraṃśe) अपभ्रंशयोः ‎(apabhraṃśayoḥ) अपभ्रंशेषु ‎(apabhraṃśeṣu)


  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0050