अभय

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Sanskrit अभय ‎(abhaya), equivalent to अ- ‎(a-) +‎ भय ‎(bhay).

Adjective[edit]

अभय ‎(abhay) ‎(Urdu spelling ابھی)

  1. fearless
  2. courageous
  3. bold

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

अ- ‎(a-) +‎ भय ‎(bhaya)

Noun[edit]

अभय ‎(abhayan

  1. fearlessness
  2. sanctuary

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of अभय
Nom. sg. अभयम् ‎(abhayam)
Gen. sg. अभयस्य ‎(abhayasya)
Singular Dual Plural
Nominative अभयम् ‎(abhayam) अभये ‎(abhaye) अभयानि ‎(abhayāni)
Vocative अभय ‎(abhaya) अभये ‎(abhaye) अभयानि ‎(abhayāni)
Accusative अभयम् ‎(abhayam) अभये ‎(abhaye) अभयानि ‎(abhayāni)
Instrumental अभयेन ‎(abhayena) अभयाभ्याम् ‎(abhayābhyām) अभयैः ‎(abhayaiḥ)
Dative अभया ‎(abhayā) अभयाभ्याम् ‎(abhayābhyām) अभयेभ्यः ‎(abhayebhyaḥ)
Ablative अभयात् ‎(abhayāt) अभयाभ्याम् ‎(abhayābhyām) अभयेभ्यः ‎(abhayebhyaḥ)
Genitive अभयस्य ‎(abhayasya) अभययोः ‎(abhayayoḥ) अभयानाम् ‎(abhayānām)
Locative अभये ‎(abhaye) अभययोः ‎(abhayayoḥ) अभयेषु ‎(abhayeṣu)

Descendants[edit]

References[edit]

  • Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 60