अयम्

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *ayám, from Proto-Indo-Iranian *ayám, from Proto-Indo-European *éy. Confer the feminine and neuter forms इयम् f (iyam) and इदम् n (idam).

Pronunciation[edit]

Pronoun[edit]

अयम् (ayámm

  1. this, this one
    • c. 200–500 CE, Matsya Purāṇa, chapter 78
      अनेन विधिना शुक्लसप्तम्यां मासि मासि च।
      सर्वं समाचरेद्भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जितः॥
      With this act, in the Śukla saptamī of each month, with full devotion, the act of cheating should be shunned by each and every one.

Declension[edit]

Declension of अयम्
Nom. sg. अयम् (ayam)
Gen. sg. अस्य (asya)
Singular Dual Plural
Nominative अयम् (ayam) इमौ (imau) इमे (ime)
Vocative
Accusative इमम् (imam) इमौ (imau) इमान् (imān)
Instrumental अनेन (anena) आभ्याम् (ābhyām) एभिः (ebhiḥ)
Dative अस्मै (asmai) आभ्याम् (ābhyām) एभ्यः (ebhyaḥ)
Ablative अस्मात् (asmāt) आभ्याम् (ābhyām) एभ्यः (ebhyaḥ)
Genitive अस्य (asya) अनयोः (anayoḥ) एषाम् (eṣām)
Locative अस्मिन् (asmin) अनयोः (anayoḥ) एषु (eṣu)

References[edit]