अयम्

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *ayám, from Proto-Indo-Iranian *ayám, from Proto-Indo-European *éy.

Pronunciation[edit]

Pronoun[edit]

अयम् (ayámm

  1. this, this one

Declension[edit]

Declension of अयम्
Nom. sg. अयम् (ayam)
Gen. sg. अस्य (asya)
Singular Dual Plural
Nominative अयम् (ayam) इमौ (imau) इमे (ime)
Vocative
Accusative इमम् (imam) इमौ (imau) इमान् (imān)
Instrumental अनेन (anena) आभ्याम् (ābhyām) एभिः (ebhiḥ)
Dative अस्मै (asmai) आभ्याम् (ābhyām) एभ्यः (ebhyaḥ)
Ablative अस्मात् (asmāt) आभ्याम् (ābhyām) एभ्यः (ebhyaḥ)
Genitive अस्य (asya) अनयोः (anayoḥ) एषाम् (eṣām)
Locative अस्मिन् (asmin) अनयोः (anayoḥ) एषु (eṣu)

References[edit]