कन्द

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit कन्द (kanda, bulb, stem).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

कन्द (kandm (Urdu spelling کند‎)

  1. bulb (root of a plant)

Declension[edit]

Declension of कन्द
Singular Plural
Direct कन्द (kand) कन्द (kand)
Oblique कन्द (kand) कन्दों (kandõ)
Vocative कन्द (kand) कन्दो (kando)

See also[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From the root कन् (kan), from Proto-Indo-European *gnew- (a bundle; knot), from Proto-Indo-European *gen- (to pinch; clench; ball up). Compare Ancient Greek κονδός (kondós), Ancient Greek κόνδυλος (kóndulos).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

कन्द (kandam

  1. a bulbous or tuberous root , a bulb
  2. the bulbous root of Amorphophallus paeoniifolius (syn. Amorphophallus campanulatus)
  3. a lump, swelling, knot

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कन्द (kanda)
Singular Dual Plural
Nominative कन्दः
kandaḥ
कन्दौ
kandau
कन्दाः / कन्दासः¹
kandāḥ / kandāsaḥ¹
Vocative कन्द
kanda
कन्दौ
kandau
कन्दाः / कन्दासः¹
kandāḥ / kandāsaḥ¹
Accusative कन्दम्
kandam
कन्दौ
kandau
कन्दान्
kandān
Instrumental कन्देन
kandena
कन्दाभ्याम्
kandābhyām
कन्दैः / कन्देभिः¹
kandaiḥ / kandebhiḥ¹
Dative कन्दाय
kandāya
कन्दाभ्याम्
kandābhyām
कन्देभ्यः
kandebhyaḥ
Ablative कन्दात्
kandāt
कन्दाभ्याम्
kandābhyām
कन्देभ्यः
kandebhyaḥ
Genitive कन्दस्य
kandasya
कन्दयोः
kandayoḥ
कन्दानाम्
kandānām
Locative कन्दे
kande
कन्दयोः
kandayoḥ
कन्देषु
kandeṣu
Notes
  • ¹Vedic

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

  • Hindi: कंद (kand)
  • Marathi: कांदा (kāndā)

References[edit]