जीवन्मुक्ति

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

जीवन्मुक्ति (jīvan-muktif

  1. emancipation while still alive (Madhus.)

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of जीवन्मुक्ति
Nom. sg. जिवन्मुक्तिः (jivanmuktiḥ)
Gen. sg. जिवन्मुक्त्याः / जिवन्मुक्तेः (jivanmuktyāḥ / jivanmukteḥ)
Singular Dual Plural
Nominative जिवन्मुक्तिः (jivanmuktiḥ) जिवन्मुक्ती (jivanmuktī) जिवन्मुक्तयः (jivanmuktayaḥ)
Vocative जिवन्मुक्ते (jivanmukte) जिवन्मुक्ती (jivanmuktī) जिवन्मुक्तयः (jivanmuktayaḥ)
Accusative जिवन्मुक्तिम् (jivanmuktim) जिवन्मुक्ती (jivanmuktī) जिवन्मुक्तीः (jivanmuktīḥ)
Instrumental जिवन्मुक्त्या (jivanmuktyā) जिवन्मुक्तिभ्याम् (jivanmuktibhyām) जिवन्मुक्तिभिः (jivanmuktibhiḥ)
Dative जिवन्मुक्त्यै / जिवन्मुक्तये (jivanmuktyai / jivanmuktaye) जिवन्मुक्तिभ्याम् (jivanmuktibhyām) जिवन्मुक्तिभ्यः (jivanmuktibhyaḥ)
Ablative जिवन्मुक्त्याः / जिवन्मुक्तेः (jivanmuktyāḥ / jivanmukteḥ) जिवन्मुक्तिभ्याम् (jivanmuktibhyām) जिवन्मुक्तिभ्यः (jivanmuktibhyaḥ)
Genitive जिवन्मुक्त्याः / जिवन्मुक्तेः (jivanmuktyāḥ / jivanmukteḥ) जिवन्मुक्त्योः (jivanmuktyoḥ) जिवन्मुक्तीनाम् (jivanmuktīnām)
Locative जिवन्मुक्त्याम् / जिवन्मुक्तौ (jivanmuktyām / jivanmuktau) जिवन्मुक्त्योः (jivanmuktyoḥ) जिवन्मुक्तिषु (jivanmuktiṣu)

Descendants[edit]

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0423