त्रिकोण

Hindi

त्रिकोण • (trikoṇ) m (Urdu spelling ترکون)

Dāsa, Śyāmasundara (1965–1975), “त्रिकोण”, in Hindī Śabdasāgara [lit. “Sea of Hindi words”] (in Hindi), Kashi [Varanasi]: Nagari Pracarini Sabha, page 2156

From त्रि (tri, “tri-, three”) +‎ कोण (koṇa, from Proto-Dravidian *kōṇ (“angle”), compare Tamil கோணம் (kōṇam, “angle”)).

त्रिकोण • (trikoṇa) stem, m

Masculine a-stem declension of त्रिकोण
	singular	dual	plural
nominative	त्रिकोणः (trikoṇaḥ)	त्रिकोणौ (trikoṇau) त्रिकोणा¹ (trikoṇā¹)	त्रिकोणाः (trikoṇāḥ) त्रिकोणासः¹ (trikoṇāsaḥ¹)
accusative	त्रिकोणम् (trikoṇam)	त्रिकोणौ (trikoṇau) त्रिकोणा¹ (trikoṇā¹)	त्रिकोणान् (trikoṇān)
instrumental	त्रिकोणेन (trikoṇena)	त्रिकोणाभ्याम् (trikoṇābhyām)	त्रिकोणैः (trikoṇaiḥ) त्रिकोणेभिः¹ (trikoṇebhiḥ¹)
dative	त्रिकोणाय (trikoṇāya)	त्रिकोणाभ्याम् (trikoṇābhyām)	त्रिकोणेभ्यः (trikoṇebhyaḥ)
ablative	त्रिकोणात् (trikoṇāt)	त्रिकोणाभ्याम् (trikoṇābhyām)	त्रिकोणेभ्यः (trikoṇebhyaḥ)
genitive	त्रिकोणस्य (trikoṇasya)	त्रिकोणयोः (trikoṇayoḥ)	त्रिकोणानाम् (trikoṇānām)
locative	त्रिकोणे (trikoṇe)	त्रिकोणयोः (trikoṇayoḥ)	त्रिकोणेषु (trikoṇeṣu)
vocative	त्रिकोण (trikoṇa)	त्रिकोणौ (trikoṇau) त्रिकोणा¹ (trikoṇā¹)	त्रिकोणाः (trikoṇāḥ) त्रिकोणासः¹ (trikoṇāsaḥ¹)