दर्पण

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Sanskrit दर्पण (darpaṇa).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

दर्पण (darpaṇm (Urdu spelling درپں)

  1. mirror
    Synonyms: शीशा (śīśā), आईना (āīnā)

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *derep- (to see). Cognate with Ancient Greek δρώπτω (drṓptō, to look), δρωπάζω (drōpázō, to gaze at).

Noun[edit]

दर्पण (dárpaṇam

  1. mirror

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of दर्पण
Nom. sg. दर्पणः (darpaṇaḥ)
Gen. sg. दर्पणस्य (darpaṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative दर्पणः (darpaṇaḥ) दर्पणौ (darpaṇau) दर्पणाः (darpaṇāḥ)
Vocative दर्पण (darpaṇa) दर्पणौ (darpaṇau) दर्पणाः (darpaṇāḥ)
Accusative दर्पणम् (darpaṇam) दर्पणौ (darpaṇau) दर्पणान् (darpaṇān)
Instrumental दर्पणेन (darpaṇena) दर्पणाभ्याम् (darpaṇābhyām) दर्पणैः (darpaṇaiḥ)
Dative दर्पणाय (darpaṇāya) दर्पणाभ्याम् (darpaṇābhyām) दर्पणेभ्यः (darpaṇebhyaḥ)
Ablative दर्पणात् (darpaṇāt) दर्पणाभ्याम् (darpaṇābhyām) दर्पणेभ्यः (darpaṇebhyaḥ)
Genitive दर्पणस्य (darpaṇasya) दर्पणयोः (darpaṇayoḥ) दर्पणानाम् (darpaṇānām)
Locative दर्पणे (darpaṇe) दर्पणयोः (darpaṇayoḥ) दर्पणेषु (darpaṇeṣu)

Descendants[edit]