Jump to content

दुर्बल

From Wiktionary, the free dictionary

Hindi

[edit]

Etymology

[edit]

    Learned borrowing from Sanskrit दुर्बल (durbala). Doublet of दुबला (dublā).

    Pronunciation

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    दुर्बल (durbal) (indeclinable, Urdu spelling دربل)

    1. weak
    2. frail
    3. feeble
    4. emaciated
    5. infirm
    6. gaunt
    7. sickly
    8. impotent
    9. invalid
    10. (literally) reduced in strength

    References

    [edit]

    Sanskrit

    [edit]

    Alternative forms

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      From दुस्- (dus-) + बल (bala).

      Pronunciation

      [edit]

      Adjective

      [edit]

      दुर्बल (durbala) stem

      1. weak, feeble, emaciated, of little strength
      2. thin, lean, slender

      Noun

      [edit]

      दुर्बल (durbala) stemm

      1. weakling, impotent man

      Declension

      [edit]
      Masculine a-stem declension of दुर्बल
      singular dual plural
      nominative दुर्बलः (durbalaḥ) दुर्बलौ (durbalau) दुर्बलाः (durbalāḥ)
      accusative दुर्बलम् (durbalam) दुर्बलौ (durbalau) दुर्बलान् (durbalān)
      instrumental दुर्बलेन (durbalena) दुर्बलाभ्याम् (durbalābhyām) दुर्बलैः (durbalaiḥ)
      dative दुर्बलाय (durbalāya) दुर्बलाभ्याम् (durbalābhyām) दुर्बलेभ्यः (durbalebhyaḥ)
      ablative दुर्बलात् (durbalāt) दुर्बलाभ्याम् (durbalābhyām) दुर्बलेभ्यः (durbalebhyaḥ)
      genitive दुर्बलस्य (durbalasya) दुर्बलयोः (durbalayoḥ) दुर्बलानाम् (durbalānām)
      locative दुर्बले (durbale) दुर्बलयोः (durbalayoḥ) दुर्बलेषु (durbaleṣu)
      vocative दुर्बल (durbala) दुर्बलौ (durbalau) दुर्बलाः (durbalāḥ)

      Descendants

      [edit]