द्विजब्रुव

Sanskrit

Compound of द्विज (dvija, “Brahmin”, literally “twice-born”) +‎ ब्रुव (bruva, “calling oneself; merely in name”).

द्विजब्रुव • (dvijabruva) stem, m

“calling oneself a dvija”: synonym of ब्राह्मणब्रुव (brāhmaṇabruva, “a brahmin only in name; a brahmin by birth, not by acts; a soi-disant brahmin”)

Masculine a-stem declension of द्विजब्रुव
	singular	dual	plural
nominative	द्विजब्रुवः (dvijabruvaḥ)	द्विजब्रुवौ (dvijabruvau)	द्विजब्रुवाः (dvijabruvāḥ)
accusative	द्विजब्रुवम् (dvijabruvam)	द्विजब्रुवौ (dvijabruvau)	द्विजब्रुवान् (dvijabruvān)
instrumental	द्विजब्रुवेण (dvijabruveṇa)	द्विजब्रुवाभ्याम् (dvijabruvābhyām)	द्विजब्रुवैः (dvijabruvaiḥ)
dative	द्विजब्रुवाय (dvijabruvāya)	द्विजब्रुवाभ्याम् (dvijabruvābhyām)	द्विजब्रुवेभ्यः (dvijabruvebhyaḥ)
ablative	द्विजब्रुवात् (dvijabruvāt)	द्विजब्रुवाभ्याम् (dvijabruvābhyām)	द्विजब्रुवेभ्यः (dvijabruvebhyaḥ)
genitive	द्विजब्रुवस्य (dvijabruvasya)	द्विजब्रुवयोः (dvijabruvayoḥ)	द्विजब्रुवाणाम् (dvijabruvāṇām)
locative	द्विजब्रुवे (dvijabruve)	द्विजब्रुवयोः (dvijabruvayoḥ)	द्विजब्रुवेषु (dvijabruveṣu)
vocative	द्विजब्रुव (dvijabruva)	द्विजब्रुवौ (dvijabruvau)	द्विजब्रुवाः (dvijabruvāḥ)

Monier Williams (1899), “द्विजब्रुव”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 506, column 2.
Bhaṭṭācārya, T. V. (1962) [1873], “द्विजब्रुव”, in Vācaspatyam: bṛhat saṃskṛtābhidhānam [Vachaspatyam: A Comprehensive Sanskrit Dictionary] (in Sanskrit), Varanasi: Chowkhamba Sanskrit Series Office, →OCLC, page 3813, column 2.