धृति

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

धृति (dhṛtif

  1. constancy, firmness

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of धृति (dhṛti)
Singular Dual Plural
Nominative धृतिः
dhṛtiḥ
धृती
dhṛtī
धृतयः
dhṛtayaḥ
Vocative धृते
dhṛte
धृती
dhṛtī
धृतयः
dhṛtayaḥ
Accusative धृतिम्
dhṛtim
धृती
dhṛtī
धृतीः
dhṛtīḥ
Instrumental धृत्या
dhṛtyā
धृतिभ्याम्
dhṛtibhyām
धृतिभिः
dhṛtibhiḥ
Dative धृतये / धृत्ये¹ / धृत्यै²
dhṛtaye / dhṛtye¹ / dhṛtyai²
धृतिभ्याम्
dhṛtibhyām
धृतिभ्यः
dhṛtibhyaḥ
Ablative धृतेः / धृत्याः²
dhṛteḥ / dhṛtyāḥ²
धृतिभ्याम्
dhṛtibhyām
धृतिभ्यः
dhṛtibhyaḥ
Genitive धृतेः / धृत्याः²
dhṛteḥ / dhṛtyāḥ²
धृत्योः
dhṛtyoḥ
धृतीनाम्
dhṛtīnām
Locative धृतौ / धृत्याम्²
dhṛtau / dhṛtyām²
धृत्योः
dhṛtyoḥ
धृतिषु
dhṛtiṣu
Notes
  • ¹Less common
  • ²Later Sanskrit