नक्ति

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian, from Proto-Indo-European *nókʷts. Cognates include Ancient Greek νύξ (núx), Latin nox and Old English niht (English night).

Noun[edit]

नक्ति (náktif

  1. night
    • RV 2.2.2
      अभि त्वा नक्तीरुषसो ववाशिरेऽग्ने वत्सं न स्वसरेषु धेनवः।
      दिव इवेदरतिर्मानुषा युगा क्षपो भासि पुरुवार संयतः॥
      abhi tvā naktīruṣaso vavāśire’gne vatsaṃ na svasareṣu dhenavaḥ.
      diva ivedaratirmānuṣā yugā kṣapo bhāsi puruvāra saṃyataḥ.
      At night and morning, Agni, have they called to thee, like milch-kine in their stalls lowing to meet their young.
      As messenger of heaven thou lightest all night long the families of men. Thou Lord of precious boons.
    Synonyms: रात्रि (rātri), क्षप् (kṣap)

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of नक्ति
Nom. sg. नक्तिः (naktiḥ)
Gen. sg. नक्त्याः / नक्तेः (naktyāḥ / nakteḥ)
Singular Dual Plural
Nominative नक्तिः (naktiḥ) नक्ती (naktī) नक्तयः (naktayaḥ)
Vocative नक्ते (nakte) नक्ती (naktī) नक्तयः (naktayaḥ)
Accusative नक्तिम् (naktim) नक्ती (naktī) नक्तीः (naktīḥ)
Instrumental नक्त्या (naktyā) नक्तिभ्याम् (naktibhyām) नक्तिभिः (naktibhiḥ)
Dative नक्त्यै / नक्तये (naktyai / naktaye) नक्तिभ्याम् (naktibhyām) नक्तिभ्यः (naktibhyaḥ)
Ablative नक्त्याः / नक्तेः (naktyāḥ / nakteḥ) नक्तिभ्याम् (naktibhyām) नक्तिभ्यः (naktibhyaḥ)
Genitive नक्त्याः / नक्तेः (naktyāḥ / nakteḥ) नक्त्योः (naktyoḥ) नक्तीनाम् (naktīnām)
Locative नक्त्याम् / नक्तौ (naktyām / naktau) नक्त्योः (naktyoḥ) नक्तिषु (naktiṣu)

Related terms[edit]

See also[edit]