नक्ति

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian, from Proto-Indo-European *nókʷts. Cognates include Ancient Greek νύξ ‎(núx), Latin nox and Old English niht (English night).

Noun[edit]

नक्ति ‎(náktif

  1. night

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of नक्ति
Nom. sg. नक्तिः ‎(naktiḥ)
Gen. sg. नक्त्याः / नक्तेः ‎(naktyāḥ / nakteḥ)
Singular Dual Plural
Nominative नक्तिः ‎(naktiḥ) नक्ती ‎(naktī) नक्तयः ‎(naktayaḥ)
Vocative नक्ते ‎(nakte) नक्ती ‎(naktī) नक्तयः ‎(naktayaḥ)
Accusative नक्तिम् ‎(naktim) नक्ती ‎(naktī) नक्तीः ‎(naktīḥ)
Instrumental नक्त्या ‎(naktyā) नक्तिभ्याम् ‎(naktibhyām) नक्तिभिः ‎(naktibhiḥ)
Dative नक्त्यै / नक्तये ‎(naktyai / naktaye) नक्तिभ्याम् ‎(naktibhyām) नक्तिभ्यः ‎(naktibhyaḥ)
Ablative नक्त्याः / नक्तेः ‎(naktyāḥ / nakteḥ) नक्तिभ्याम् ‎(naktibhyām) नक्तिभ्यः ‎(naktibhyaḥ)
Genitive नक्त्याः / नक्तेः ‎(naktyāḥ / nakteḥ) नक्त्योः ‎(naktyoḥ) नक्तीनाम् ‎(naktīnām)
Locative नक्त्याम् / नक्तौ ‎(naktyām / naktau) नक्त्योः ‎(naktyoḥ) नक्तिषु ‎(naktiṣu)

Related terms[edit]

See also[edit]