Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search



पर्जन्य (parjányam

  1. rain-cloud, cloud
  2. rain


Masculine a-stem declension of पर्जन्य
Nom. sg. पर्जन्यः (parjanyaḥ)
Gen. sg. पर्जन्यस्य (parjanyasya)
Singular Dual Plural
Nominative पर्जन्यः (parjanyaḥ) पर्जन्यौ (parjanyau) पर्जन्याः (parjanyāḥ)
Vocative पर्जन्य (parjanya) पर्जन्यौ (parjanyau) पर्जन्याः (parjanyāḥ)
Accusative पर्जन्यम् (parjanyam) पर्जन्यौ (parjanyau) पर्जन्यान् (parjanyān)
Instrumental पर्जन्येन (parjanyena) पर्जन्याभ्याम् (parjanyābhyām) पर्जन्यैः (parjanyaiḥ)
Dative पर्जन्याय (parjanyāya) पर्जन्याभ्याम् (parjanyābhyām) पर्जन्येभ्यः (parjanyebhyaḥ)
Ablative पर्जन्यात् (parjanyāt) पर्जन्याभ्याम् (parjanyābhyām) पर्जन्येभ्यः (parjanyebhyaḥ)
Genitive पर्जन्यस्य (parjanyasya) पर्जन्ययोः (parjanyayoḥ) पर्जन्यानाम् (parjanyānām)
Locative पर्जन्ये (parjanye) पर्जन्ययोः (parjanyayoḥ) पर्जन्येषु (parjanyeṣu)

Proper noun[edit]

पर्जन्य (Parjányam

  1. rain personified or the god of rain (often identified with Indra)
  2. name of one of the 12 Adityas
  3. name of a gandharva
  4. name of a rishi in several Manvantaras
  5. name of a Prajapati


  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0606