बुद्ध

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit बुद्ध ‎(buddha).

Noun[edit]

बुद्ध ‎(buddhm ‎(Urdu spelling بدھ)

  1. Buddha, the enlightened one.

Derived terms[edit]


Marathi[edit]

Noun[edit]

बुद्ध ‎(buddhm

  1. Buddha, the enlightened one.

Derived terms[edit]


Nepali[edit]

Proper noun[edit]

बुद्ध ‎(buddh), pronounced बुद्ध (buddha)

  1. Buddha, the enlightened one.

Pali[edit]

Alternative forms[edit]

Noun[edit]

बुद्ध m

  1. (Buddhism) Buddha, the enlightened one.

Verb[edit]

बुद्ध

  1. past participle of बुज्झति

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Past participle of बोधति ‎(bodhati, wake).

Noun[edit]

बुद्ध ‎(buddham

  1. Buddha, the enlightened one.

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of बुद्ध
Nom. sg. बुद्धः ‎(buddhaḥ)
Gen. sg. बुद्धस्य ‎(buddhasya)
Singular Dual Plural
Nominative बुद्धः ‎(buddhaḥ) बुद्धौ ‎(buddhau) बुद्धाः ‎(buddhāḥ)
Vocative बुद्ध ‎(buddha) बुद्धौ ‎(buddhau) बुद्धाः ‎(buddhāḥ)
Accusative बुद्धम् ‎(buddham) बुद्धौ ‎(buddhau) बुद्धान् ‎(buddhān)
Instrumental बुद्धेन ‎(buddhena) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धैः ‎(buddhaiḥ)
Dative बुद्धाय ‎(buddhāya) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धेभ्यः ‎(buddhebhyaḥ)
Ablative बुद्धात् ‎(buddhāt) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धेभ्यः ‎(buddhebhyaḥ)
Genitive बुद्धस्य ‎(buddhasya) बुद्धयोः ‎(buddhayoḥ) बुद्धानाम् ‎(buddhānām)
Locative बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धयोः ‎(buddhayoḥ) बुद्धेषु ‎(buddheṣu)
Feminine ā-stem declension of बुद्ध
Nom. sg. बुद्धा ‎(buddhā)
Gen. sg. बुद्धायाः ‎(buddhāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative बुद्धा ‎(buddhā) बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धाः ‎(buddhāḥ)
Vocative बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धाः ‎(buddhāḥ)
Accusative बुद्धाम् ‎(buddhām) बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धाः ‎(buddhāḥ)
Instrumental बुद्धया ‎(buddhayā) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धाभिः ‎(buddhābhiḥ)
Dative बुद्धायै ‎(buddhāyai) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धाभ्यः ‎(buddhābhyaḥ)
Ablative बुद्धायाः ‎(buddhāyāḥ) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धाभ्यः ‎(buddhābhyaḥ)
Genitive बुद्धायाः ‎(buddhāyāḥ) बुद्धयोः ‎(buddhayoḥ) बुद्धानाम् ‎(buddhānām)
Locative बुद्धायाम् ‎(buddhāyām) बुद्धयोः ‎(buddhayoḥ) बुद्धासु ‎(buddhāsu)
Neuter a-stem declension of बुद्ध
Nom. sg. बुद्धम् ‎(buddham)
Gen. sg. बुद्धस्य ‎(buddhasya)
Singular Dual Plural
Nominative बुद्धम् ‎(buddham) बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धानि ‎(buddhāni)
Vocative बुद्ध ‎(buddha) बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धानि ‎(buddhāni)
Accusative बुद्धम् ‎(buddham) बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धानि ‎(buddhāni)
Instrumental बुद्धेन ‎(buddhena) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धैः ‎(buddhaiḥ)
Dative बुद्धा ‎(buddhā) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धेभ्यः ‎(buddhebhyaḥ)
Ablative बुद्धात् ‎(buddhāt) बुद्धाभ्याम् ‎(buddhābhyām) बुद्धेभ्यः ‎(buddhebhyaḥ)
Genitive बुद्धस्य ‎(buddhasya) बुद्धयोः ‎(buddhayoḥ) बुद्धानाम् ‎(buddhānām)
Locative बुद्धे ‎(buddhe) बुद्धयोः ‎(buddhayoḥ) बुद्धेषु ‎(buddheṣu)