यक्ष

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Alternative scripts[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

यक्ष (yakṣán

  1. (Hinduism, Buddhism) a yaksha; a supernatural being, spiritual apparition, spirit, ghost

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of यक्ष (yakṣá)
Singular Dual Plural
Nominative यक्षम्
yakṣám
यक्षे
yakṣé
यक्षाणि / यक्षा¹
yakṣā́ṇi / yakṣā́¹
Vocative यक्ष
yákṣa
यक्षे
yákṣe
यक्षाणि / यक्षा¹
yákṣāṇi / yákṣā¹
Accusative यक्षम्
yakṣám
यक्षे
yakṣé
यक्षाणि / यक्षा¹
yakṣā́ṇi / yakṣā́¹
Instrumental यक्षेण
yakṣéṇa
यक्षाभ्याम्
yakṣā́bhyām
यक्षैः / यक्षेभिः¹
yakṣaíḥ / yakṣébhiḥ¹
Dative यक्षाय
yakṣā́ya
यक्षाभ्याम्
yakṣā́bhyām
यक्षेभ्यः
yakṣébhyaḥ
Ablative यक्षात्
yakṣā́t
यक्षाभ्याम्
yakṣā́bhyām
यक्षेभ्यः
yakṣébhyaḥ
Genitive यक्षस्य
yakṣásya
यक्षयोः
yakṣáyoḥ
यक्षाणाम्
yakṣā́ṇām
Locative यक्षे
yakṣé
यक्षयोः
yakṣáyoḥ
यक्षेषु
yakṣéṣu
Notes
  • ¹Vedic

Noun[edit]

यक्ष (yakṣám

  1. a class of semi-divine beings (attendants of Kubera, exceptionally also of Vishṇu; described as sons of Pulastya, of Pulaha, of Kaśyapa, of Khasā or Krodhā.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of यक्ष (yakṣá)
Singular Dual Plural
Nominative यक्षः
yakṣáḥ
यक्षौ
yakṣaú
यक्षाः / यक्षासः¹
yakṣā́ḥ / yakṣā́saḥ¹
Vocative यक्ष
yákṣa
यक्षौ
yákṣau
यक्षाः / यक्षासः¹
yákṣāḥ / yákṣāsaḥ¹
Accusative यक्षम्
yakṣám
यक्षौ
yakṣaú
यक्षान्
yakṣā́n
Instrumental यक्षेण
yakṣéṇa
यक्षाभ्याम्
yakṣā́bhyām
यक्षैः / यक्षेभिः¹
yakṣaíḥ / yakṣébhiḥ¹
Dative यक्षाय
yakṣā́ya
यक्षाभ्याम्
yakṣā́bhyām
यक्षेभ्यः
yakṣébhyaḥ
Ablative यक्षात्
yakṣā́t
यक्षाभ्याम्
yakṣā́bhyām
यक्षेभ्यः
yakṣébhyaḥ
Genitive यक्षस्य
yakṣásya
यक्षयोः
yakṣáyoḥ
यक्षाणाम्
yakṣā́ṇām
Locative यक्षे
yakṣé
यक्षयोः
yakṣáyoḥ
यक्षेषु
yakṣéṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]