सिद्ध

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit सिद्ध (siddha).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /sɪd̪d̪ʱ/, [s̪ɪd̪d̪ʱ]

Adjective[edit]

सिद्ध (siddh) (indeclinable)

  1. completed, accomplished, done
  2. proven, proved

Pali[edit]

Alternative forms[edit]

Adjective[edit]

सिद्ध

  1. Devanagari script form of siddha (accomplished)

Declension[edit]

Noun[edit]

सिद्ध m

  1. Devanagari script form of siddha (magician)

Declension[edit]

Noun[edit]

सिद्ध n

  1. Devanagari script form of siddha (success)

Declension[edit]


Sanskrit[edit]

Alternative forms[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

सिद्ध (siddha)

  1. proven
  2. accomplished

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of सिद्ध
Nom. sg. सिद्धः (siddhaḥ)
Gen. sg. सिद्धस्य (siddhasya)
Singular Dual Plural
Nominative सिद्धः (siddhaḥ) सिद्धौ (siddhau) सिद्धाः (siddhāḥ)
Vocative सिद्ध (siddha) सिद्धौ (siddhau) सिद्धाः (siddhāḥ)
Accusative सिद्धम् (siddham) सिद्धौ (siddhau) सिद्धान् (siddhān)
Instrumental सिद्धेन (siddhena) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धैः (siddhaiḥ)
Dative सिद्धाय (siddhāya) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धेभ्यः (siddhebhyaḥ)
Ablative सिद्धात् (siddhāt) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धेभ्यः (siddhebhyaḥ)
Genitive सिद्धस्य (siddhasya) सिद्धयोः (siddhayoḥ) सिद्धानाम् (siddhānām)
Locative सिद्धे (siddhe) सिद्धयोः (siddhayoḥ) सिद्धेषु (siddheṣu)
Feminine ā-stem declension of सिद्ध
Nom. sg. सिद्धा (siddhā)
Gen. sg. सिद्धायाः (siddhāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative सिद्धा (siddhā) सिद्धे (siddhe) सिद्धाः (siddhāḥ)
Vocative सिद्धे (siddhe) सिद्धे (siddhe) सिद्धाः (siddhāḥ)
Accusative सिद्धाम् (siddhām) सिद्धे (siddhe) सिद्धाः (siddhāḥ)
Instrumental सिद्धया (siddhayā) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धाभिः (siddhābhiḥ)
Dative सिद्धायै (siddhāyai) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धाभ्यः (siddhābhyaḥ)
Ablative सिद्धायाः (siddhāyāḥ) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धाभ्यः (siddhābhyaḥ)
Genitive सिद्धायाः (siddhāyāḥ) सिद्धयोः (siddhayoḥ) सिद्धानाम् (siddhānām)
Locative सिद्धायाम् (siddhāyām) सिद्धयोः (siddhayoḥ) सिद्धासु (siddhāsu)
Neuter a-stem declension of सिद्ध
Nom. sg. सिद्धम् (siddham)
Gen. sg. सिद्धस्य (siddhasya)
Singular Dual Plural
Nominative सिद्धम् (siddham) सिद्धे (siddhe) सिद्धानि (siddhāni)
Vocative सिद्ध (siddha) सिद्धे (siddhe) सिद्धानि (siddhāni)
Accusative सिद्धम् (siddham) सिद्धे (siddhe) सिद्धानि (siddhāni)
Instrumental सिद्धेन (siddhena) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धैः (siddhaiḥ)
Dative सिद्धाय (siddhāya) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धेभ्यः (siddhebhyaḥ)
Ablative सिद्धात् (siddhāt) सिद्धाभ्याम् (siddhābhyām) सिद्धेभ्यः (siddhebhyaḥ)
Genitive सिद्धस्य (siddhasya) सिद्धयोः (siddhayoḥ) सिद्धानाम् (siddhānām)
Locative सिद्धे (siddhe) सिद्धयोः (siddhayoḥ) सिद्धेषु (siddheṣu)

Derived terms[edit]