இளவரசி

Tamil

Etymology

Compound of இள (iḷa, “young”) +‎ அரசி (araci, “queen”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ɪɭɐʋɐɾɐt͡ɕɪ/, [ɪɭɐʋɐɾɐsi]

Noun

இளவரசி • (iḷavaraci) f

1. princess, daughter of a king or his close relative

   Synonyms: கோமகள் (kōmakaḷ), பெருமாட்டி (perumāṭṭi), ராஜகுமாரி (rājakumāri), பிராட்டி (pirāṭṭi)

   Coordinate term: இளவரசன் (iḷavaracaṉ)

Declension

i-stem declension of இளவரசி (iḷavaraci)

	singular	plural
nominative	இளவரசி iḷavaraci	இளவரசிகள் iḷavaracikaḷ
vocative	இளவரசியே iḷavaraciyē	இளவரசிகளே iḷavaracikaḷē
accusative	இளவரசியை iḷavaraciyai	இளவரசிகளை iḷavaracikaḷai
dative	இளவரசிக்கு iḷavaracikku	இளவரசிகளுக்கு iḷavaracikaḷukku
benefactive	இளவரசிக்காக iḷavaracikkāka	இளவரசிகளுக்காக iḷavaracikaḷukkāka
genitive 1	இளவரசியுடைய iḷavaraciyuṭaiya	இளவரசிகளுடைய iḷavaracikaḷuṭaiya
genitive 2	இளவரசியின் iḷavaraciyiṉ	இளவரசிகளின் iḷavaracikaḷiṉ
locative 1	இளவரசியில் iḷavaraciyil	இளவரசிகளில் iḷavaracikaḷil
locative 2	இளவரசியிடம் iḷavaraciyiṭam	இளவரசிகளிடம் iḷavaracikaḷiṭam
sociative 1	இளவரசியோடு iḷavaraciyōṭu	இளவரசிகளோடு iḷavaracikaḷōṭu
sociative 2	இளவரசியுடன் iḷavaraciyuṭaṉ	இளவரசிகளுடன் iḷavaracikaḷuṭaṉ
instrumental	இளவரசியால் iḷavaraciyāl	இளவரசிகளால் iḷavaracikaḷāl
ablative	இளவரசியிலிருந்து iḷavaraciyiliruntu	இளவரசிகளிலிருந்து iḷavaracikaḷiliruntu

References

• S. Ramakrishnan (1992), “இளவரசி”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]