Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
Tamil-alphabet-ஈஈ.svg
U+0B88, ஈ
TAMIL LETTER II

[U+0B87]
Tamil
[U+0B89]

Tamil[edit]

'ஈ' எழுதும் முறை

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /iː/
  • (file)

Letter[edit]

(ī)

  1. The fourth vowel in Tamil.

Etymology 1[edit]

'ஈ' என்னும் பூச்சி.

Inherited from Proto-Dravidian ,[1] cognate with Malayalam ഈച്ച (īcca), Brahui [script needed] (hīḻẖ) and Telugu ఈగ (īga). Doublet of ஈச்சு (īccu).

Noun[edit]

(ī)

  1. fly, housefly (Musca domestica)
  2. bee
Declension[edit]
Declension of ஈ (ī)
Singular Plural
Nominative
ī
ஈக்கள்
īkkaḷ
Vocative ஈயே
īyē
ஈக்களே
īkkaḷē
Accusative ஈயை
īyai
ஈக்களை
īkkaḷai
Dative ஈயுக்கு
īyukku
ஈக்களுக்கு
īkkaḷukku
Genitive ஈயுடைய
īyuṭaiya
ஈக்களுடைய
īkkaḷuṭaiya
Singular Plural
Nominative
ī
ஈக்கள்
īkkaḷ
Vocative ஈயே
īyē
ஈக்களே
īkkaḷē
Accusative ஈயை
īyai
ஈக்களை
īkkaḷai
Dative ஈயுக்கு
īyukku
ஈக்களுக்கு
īkkaḷukku
Benefactive ஈயுக்காக
īyukkāka
ஈக்களுக்காக
īkkaḷukkāka
Genitive 1 ஈயுடைய
īyuṭaiya
ஈக்களுடைய
īkkaḷuṭaiya
Genitive 2 ஈயின்
īyiṉ
ஈக்களின்
īkkaḷiṉ
Locative 1 ஈயில்
īyil
ஈக்களில்
īkkaḷil
Locative 2 ஈயிடம்
īyiṭam
ஈக்களிடம்
īkkaḷiṭam
Sociative 1 ஈயோடு
īyōṭu
ஈக்களோடு
īkkaḷōṭu
Sociative 2 ஈயுடன்
īyuṭaṉ
ஈக்களுடன்
īkkaḷuṭaṉ
Instrumental ஈயால்
īyāl
ஈக்களால்
īkkaḷāl
Ablative ஈயிலிருந்து
īyiliruntu
ஈக்களிலிருந்து
īkkaḷiliruntu

Etymology 2[edit]

Verb[edit]

(ī)

  1. to give, grant, bestow
    Synonyms: தா (), கொடு (koṭu)
Conjugation[edit]

References[edit]

  1. ^ Burrow, T.; Emeneau, M. B. (1984), “ī”, in A Dravidian etymological dictionary, 2nd edition, Oxford University Press, →ISBN.
  • University of Madras (1924–1936), “”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press