ஈகை
Tamil
[edit]Pronunciation
[edit]Etymology 1
[edit]Verbal noun formed from ஈ (ī, “to give”) + -கை (-kai).
Noun
[edit]ஈகை • (īkai)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ஈகை īkai |
ஈகைகள் īkaikaḷ |
| vocative | ஈகையே īkaiyē |
ஈகைகளே īkaikaḷē |
| accusative | ஈகையை īkaiyai |
ஈகைகளை īkaikaḷai |
| dative | ஈகைக்கு īkaikku |
ஈகைகளுக்கு īkaikaḷukku |
| benefactive | ஈகைக்காக īkaikkāka |
ஈகைகளுக்காக īkaikaḷukkāka |
| genitive 1 | ஈகையுடைய īkaiyuṭaiya |
ஈகைகளுடைய īkaikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | ஈகையின் īkaiyiṉ |
ஈகைகளின் īkaikaḷiṉ |
| locative 1 | ஈகையில் īkaiyil |
ஈகைகளில் īkaikaḷil |
| locative 2 | ஈகையிடம் īkaiyiṭam |
ஈகைகளிடம் īkaikaḷiṭam |
| sociative 1 | ஈகையோடு īkaiyōṭu |
ஈகைகளோடு īkaikaḷōṭu |
| sociative 2 | ஈகையுடன் īkaiyuṭaṉ |
ஈகைகளுடன் īkaikaḷuṭaṉ |
| instrumental | ஈகையால் īkaiyāl |
ஈகைகளால் īkaikaḷāl |
| ablative | ஈகையிலிருந்து īkaiyiliruntu |
ஈகைகளிலிருந்து īkaikaḷiliruntu |
Derived terms
[edit]Etymology 2
[edit](This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Noun
[edit]Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ஈகை īkai |
ஈகைகள் īkaikaḷ |
| vocative | ஈகையே īkaiyē |
ஈகைகளே īkaikaḷē |
| accusative | ஈகையை īkaiyai |
ஈகைகளை īkaikaḷai |
| dative | ஈகைக்கு īkaikku |
ஈகைகளுக்கு īkaikaḷukku |
| benefactive | ஈகைக்காக īkaikkāka |
ஈகைகளுக்காக īkaikaḷukkāka |
| genitive 1 | ஈகையுடைய īkaiyuṭaiya |
ஈகைகளுடைய īkaikaḷuṭaiya |
| genitive 2 | ஈகையின் īkaiyiṉ |
ஈகைகளின் īkaikaḷiṉ |
| locative 1 | ஈகையில் īkaiyil |
ஈகைகளில் īkaikaḷil |
| locative 2 | ஈகையிடம் īkaiyiṭam |
ஈகைகளிடம் īkaikaḷiṭam |
| sociative 1 | ஈகையோடு īkaiyōṭu |
ஈகைகளோடு īkaikaḷōṭu |
| sociative 2 | ஈகையுடன் īkaiyuṭaṉ |
ஈகைகளுடன் īkaikaḷuṭaṉ |
| instrumental | ஈகையால் īkaiyāl |
ஈகைகளால் īkaikaḷāl |
| ablative | ஈகையிலிருந்து īkaiyiliruntu |
ஈகைகளிலிருந்து īkaikaḷiliruntu |
References
[edit]- University of Madras (1924–1936), “ஈகை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press