பொறுக்கி

Tamil

Pronunciation

• IPA^(key): /pɔrʊkːɪ/, [pɔrʊkːi]

• Audio:

  (file)

Etymology 1

From பொறுக்கு (poṟukku) +‎ -இ (-i), literally “one who picks up, gathers”. Compare Malayalam പെറുക്കി (peṟukki, “beggar”).

Noun

பொறுக்கி • (poṟukki)

1. (swear word) one who picks up, gets his food here and there; one despicably poor, living on the leavings of others
2. (rare) niggardly person

Declension

i-stem declension of பொறுக்கி (poṟukki)

	singular	plural
nominative	பொறுக்கி poṟukki	பொறுக்கிகள் poṟukkikaḷ
vocative	பொறுக்கியே poṟukkiyē	பொறுக்கிகளே poṟukkikaḷē
accusative	பொறுக்கியை poṟukkiyai	பொறுக்கிகளை poṟukkikaḷai
dative	பொறுக்கிக்கு poṟukkikku	பொறுக்கிகளுக்கு poṟukkikaḷukku
benefactive	பொறுக்கிக்காக poṟukkikkāka	பொறுக்கிகளுக்காக poṟukkikaḷukkāka
genitive 1	பொறுக்கியுடைய poṟukkiyuṭaiya	பொறுக்கிகளுடைய poṟukkikaḷuṭaiya
genitive 2	பொறுக்கியின் poṟukkiyiṉ	பொறுக்கிகளின் poṟukkikaḷiṉ
locative 1	பொறுக்கியில் poṟukkiyil	பொறுக்கிகளில் poṟukkikaḷil
locative 2	பொறுக்கியிடம் poṟukkiyiṭam	பொறுக்கிகளிடம் poṟukkikaḷiṭam
sociative 1	பொறுக்கியோடு poṟukkiyōṭu	பொறுக்கிகளோடு poṟukkikaḷōṭu
sociative 2	பொறுக்கியுடன் poṟukkiyuṭaṉ	பொறுக்கிகளுடன் poṟukkikaḷuṭaṉ
instrumental	பொறுக்கியால் poṟukkiyāl	பொறுக்கிகளால் poṟukkikaḷāl
ablative	பொறுக்கியிலிருந்து poṟukkiyiliruntu	பொறுக்கிகளிலிருந்து poṟukkikaḷiliruntu

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Participle

பொறுக்கி • (poṟukki)

1. adverbial participle of பொறுக்கு (poṟukku)

References

• University of Madras (1924–1936), “பொறுக்கி”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
• S. Ramakrishnan (1992), “பொறுக்கி”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]