Jump to content

வேந்தன்

From Wiktionary, the free dictionary

Tamil

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Proto-Dravidian *wēntanṯu (king). By surface analysis, வேந்து (vēntu) +‎ -அன் (-aṉ). Compare Malayalam വേന്തൻ (vēntaṉ), Duruwa वेंदिड.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

வேந்தன் (vēntaṉ)

  1. king, ruler
    Synonyms: see Thesaurus:மன்னன்

Declension

[edit]
ṉ-stem declension of வேந்தன் (vēntaṉ)
singular plural
nominative வேந்தன்
vēntaṉ
வேந்தர்கள்
vēntarkaḷ
vocative வேந்தனே
vēntaṉē
வேந்தர்களே
vēntarkaḷē
accusative வேந்தனை
vēntaṉai
வேந்தர்களை
vēntarkaḷai
dative வேந்தனுக்கு
vēntaṉukku
வேந்தர்களுக்கு
vēntarkaḷukku
benefactive வேந்தனுக்காக
vēntaṉukkāka
வேந்தர்களுக்காக
vēntarkaḷukkāka
genitive 1 வேந்தனுடைய
vēntaṉuṭaiya
வேந்தர்களுடைய
vēntarkaḷuṭaiya
genitive 2 வேந்தனின்
vēntaṉiṉ
வேந்தர்களின்
vēntarkaḷiṉ
locative 1 வேந்தனில்
vēntaṉil
வேந்தர்களில்
vēntarkaḷil
locative 2 வேந்தனிடம்
vēntaṉiṭam
வேந்தர்களிடம்
vēntarkaḷiṭam
sociative 1 வேந்தனோடு
vēntaṉōṭu
வேந்தர்களோடு
vēntarkaḷōṭu
sociative 2 வேந்தனுடன்
vēntaṉuṭaṉ
வேந்தர்களுடன்
vēntarkaḷuṭaṉ
instrumental வேந்தனால்
vēntaṉāl
வேந்தர்களால்
vēntarkaḷāl
ablative வேந்தனிலிருந்து
vēntaṉiliruntu
வேந்தர்களிலிருந்து
vēntarkaḷiliruntu

Proper noun

[edit]

வேந்தன் (vēntaṉ)

  1. (Hinduism, Vedic religion) Indra, the king of the devas
    Synonyms: இந்திரன் (intiraṉ), தேவேந்திரன் (tēvēntiraṉ)

Declension

[edit]
ṉ-stem declension of வேந்தன் (vēntaṉ) (singular only)
singular plural
nominative வேந்தன்
vēntaṉ
-
vocative வேந்தனே
vēntaṉē
-
accusative வேந்தனை
vēntaṉai
-
dative வேந்தனுக்கு
vēntaṉukku
-
benefactive வேந்தனுக்காக
vēntaṉukkāka
-
genitive 1 வேந்தனுடைய
vēntaṉuṭaiya
-
genitive 2 வேந்தனின்
vēntaṉiṉ
-
locative 1 வேந்தனில்
vēntaṉil
-
locative 2 வேந்தனிடம்
vēntaṉiṭam
-
sociative 1 வேந்தனோடு
vēntaṉōṭu
-
sociative 2 வேந்தனுடன்
vēntaṉuṭaṉ
-
instrumental வேந்தனால்
vēntaṉāl
-
ablative வேந்தனிலிருந்து
vēntaṉiliruntu
-

References

[edit]