ആത്മാവു്

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Malayalam[edit]

Etymology[edit]

Derived from Sanskrit ātmā, inflected form of ātman

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ആത്മാവു് ‎(ātmāvŭ)

  1. soul

Declension[edit]

Case Singular Plural
Nominative ആത്മാവു് ‎(ātmāvŭ) ആത്മാക്കള് ‎(ātmākkaḷ)
Vocative ആത്മാവേ ‎(ātmāvē) ആത്മാക്കളേ ‎(ātmākkaḷē)
Accusative ആത്മാവിനെ ‎(ātmāvine) ആത്മാക്കളെ ‎(ātmākkaḷe)
Dative ആത്മാവിനു് ‎(ātmāvinŭ) ആത്മാക്കള്ക്കു് ‎(ātmākkaḷkkŭ)
Genitive ആത്മാവിന്റെ ‎(ātmāvinṟe) ആത്മാക്കളുടെ ‎(ātmākkaḷuṭe)
Locative ആത്മാവില് ‎(ātmāvil) ആത്മാക്കളില് ‎(ātmākkaḷil)
Sociative ആത്മാവിനോടു് ‎(ātmāvinōṭŭ) ആത്മാക്കളോടു് ‎(ātmākkaḷōṭŭ)
Instrumental ആത്മാവിനാല് ‎(ātmāvināl) ആത്മാക്കളാല് ‎(ātmākkaḷāl)