อบาย

Thai

Etymology

Borrowed from Pali apāya, ultimately Sanskrit अपाय (apāya, “danger, destruction”).

Pronunciation

Orthographic		อบาย ɒ ɓ ā y
Phonemic		อะ-บาย ɒ a – ɓ ā y	[bound form] อะ-บาย-ยะ- ɒ a – ɓ ā y – y a –
Romanization	Paiboon	à-baai	à-baai-yá-
	Royal Institute	a-bai	a-bai-ya-
(standard) IPA(key)		/ʔa˨˩.baːj˧/(R)	/ʔa˨˩.baːj˧.ja˦˥./

Noun

อบาย • (à-baai)

1. (elegant) ruination; destruction
2. (elegant, theology) hell
3. (Buddhist cosmology) any of the following four inferior realms inhabited by sinful creatures: นรกภูมิ, ติรัจฉานภูมิ, เปรตวิสัยภูมิ, อสุรกายภูมิ

Synonyms

(sense 2)

• นรก (ná-rók)
• นิรยะ (ní-rá-yá)

Derived terms

• จตุราบาย
• นิรยาบาย
• อบายภูมิ
• อบายมุข (à-baai-yá-múk)